211. කම්බලානුජානනාදිකථා

338. කාසීනන්ති කාසීනං ජනපදානං, කාසිරට්ඨෙ නිවාසීනං ජනානං වා. පසෙනදිස්සාති පච්චුට්ඨං, පටිපක්ඛං වා සෙනං ජිනාතීති පසෙනදි ජකාරස්ස දකාරං කත්වා. එසාති එසො කාසිරාජා. ‘‘සහස්ස’’න්ති ඉමිනා කාසිසද්දස්ස සඞ්කෙතසඞ්ඛ්‍යං දස්සෙති. තංඅග්ඝනකොති තෙන කාසිනා අග්ඝනකො. කස්මා අඩ්ඪකාසීති (ථෙරීගා. අට්ඨ. 25) වුත්තොති ආහ ‘‘අයං පනා’’තිආදි. අයන්ති කම්බලො. පනාති කාරණත්ථජොතකො. යස්මාති හි අත්ථො.

339. භඤ්ජිතබ්බං ඛොමාදීනි පඤ්ච සුත්තානි මිස්සිත්වා අවමද්දිතබ්බන්ති භඞ්ගන්ති දස්සෙන්තො ආහ ‘‘භඞ්ගං නාමා’’තිආදි. වාකමයමෙවාති භඞ්ගනාමකෙන වාකෙන නිබ්බත්තමෙව.

340. තෙති භික්ඛූ, සල්ලක්ඛිංසු කිරාති සම්බන්ධො. එතස්සාති පදස්ස, අත්ථන්ති සම්බන්ධො. න අච්ඡිංසූති න ආසිංසු, න වසිංසූති අත්ථො. නාකාමාති එත්ථ කමුධාතු ඉච්ඡත්ථො යකාරලොපොති ආහ ‘‘න අනිච්ඡායා’’ති. දාතබ්බොති භාගො දාතබ්බො. උපචාරෙති සුසානස්ස සමීපෙ. ‘‘අකාමා භාගං දාතු’’න්ති වචනස්ස අනෙකන්තභාවං දස්සෙතුං වුත්තං ‘‘යදි පනා’’තිආදි. ඉධාති ඉමං සුසානං. ‘‘සම්පත්තා ගණ්හන්තූ’’ති දෙන්තීති යොජනා. යෙනාති භික්ඛුනා. සදිසා ඔක්කමිංසූති එත්ථ සදිසසද්දො සමපරියායොති ආහ ‘‘සමං ඔක්කමිංසූ’’ති. සමන්ති භාවනපුංසකො. සමානදිසායාති වා දස්සෙන්තො ආහ ‘‘එකදිසාය වා’’ති. එත්ථ පන යකාරලොපො දට්ඨබ්බො. බහිමෙවාති සුසානතො බහි එව. කතිකන්ති කතෙන පවත්තං සඞ්ගරං.