151. අජ්ඣාරාමෙ උපාහනපටික්ඛෙපකථා

248. ‘‘යෙන සිප්පෙනා’’තිආදිනා අභි අධිකං ජීවන්ති අනෙනාති අභිජීවනං, කිංතං? සිප්පන්ති අත්ථං දස්සෙති. තස්සාති සිප්පස්ස. ඉධාති ඉමස්මිං සාසනෙ. යංසද්දො වචනවිපල්ලාසොති ආහ ‘‘යෙ තුම්හෙ’’ති. හීති සච්චං. යංනිපාතොති යංඉති නිපාතො යදිසද්දස්ස අත්ථෙ පවත්තතීති යොජනා. ආචරියා එවාති එවසද්දෙන ආචරියමත්තභාවං පටික්ඛිපති. හීති සච්චං. සොති අවස්සිකො. තන්ති ඡබ්බස්සං. නිස්සාය වච්ඡතීති අවස්සිකස්ස චතුවස්සකාලෙ ඡබ්බස්සස්ස දසවස්සිකත්තා තං නිස්සාය වසති. උපජ්ඣායමත්තං දස්සෙන්තො ආහ ‘‘උපජ්ඣායස්සා’’තිආදි. මහන්තතරාති අත්තනො වුඩ්ඪතරා. උපජ්ඣායස්ස මත්තං පමාණමෙතෙසන්ති උපජ්ඣායමත්තා.

249. පාදතො නික්ඛන්තෙන ඛීලසදිසෙන මංසෙන පවත්තො ආබාධො පාදඛීලාබාධොති වචනත්ථං දස්සෙන්තො ආහ ‘‘පාදතො’’තිආදි. පාදතො නික්ඛන්තන්ති සම්බන්ධො.

251. තිණපාදුකාතිආදීසු තිණෙන කතා පාදුකා තිණපාදුකාති වචනත්ථාදිං දස්සෙන්තො ආහ ‘‘යෙන කෙනචි තිණෙනා’’තිආදි. තං සුවිඤ්ඤෙය්‍යමෙව. ‘‘භූමියං සුප්පතිට්ඨිතාති’’ආදිනා න සඞ්කමිතබ්බාති අසඞ්කමනීයාති අත්ථං දස්සෙති.

252. අඞ්ගජාතෙනෙවාති අත්තනො අඞ්ගජාතෙන එව. අඞ්ගජාතන්ති ගාවීනං අඞ්ගජාතං. ඔගාහෙත්වාති එත්ථ ඔත්‍යූපසග්ගො දළ්හත්ථොති ආහ ‘‘දළ්හං ගහෙත්වා’’ති.