95. අනාපත්තිපන්නරසකාදිකථා

172. තෙ න ජානිංසූති එත්ථ ජානනාකාරදස්සනත්ථං ‘‘සීමං ඔක්කන්තාති වා ඔක්කමන්තීති වා’’ති වුත්තං. ඔක්කන්තාති වාති පවිසිත්ථ ඉති වා. තෙසන්ති චතුන්නං වා අතිරෙකානං වා භික්ඛූනං. වග්ගා සමග්ගසඤ්ඤිනොති එත්ථ කස්මා වග්ගා, කස්මා සමග්ගසඤ්ඤිනොති ආහ ‘‘තෙස’’න්තිආදි. තත්ථ තෙසන්ති අඤ්ඤෙසං භික්ඛූනං. සීමං ඔක්කන්තත්තාති සීමං පවිසිතත්තා, වග්ගා හුත්වාති සම්බන්ධො. සමග්ගො ඉති සඤ්ඤා සමග්ගසඤ්ඤා, සා එතෙසමත්ථීති සමග්ගසඤ්ඤිනො.

175. කුක්කුච්චපකතාති පදස්ස ‘‘ඉච්ඡාපකතො’’ති පදෙන සමානභාවං දස්සෙතුං වුත්තං ‘‘යථා’’තිආදි. පුබ්බභාගෙති උපොසථකම්මතො පුබ්බභාගෙ. සන්නිට්ඨානං කත්වාපීති කප්පතෙවාති සන්නිට්ඨානං කත්වාපි. ‘‘අභිභූතා’’ති ඉමිනා පකතාති එත්ථ පපුබ්බකරධාතුයා උපසග්ගවසෙන අභිභවනත්ථං දස්සෙති.

176. යථා හෙට්ඨා වග්ගාවග්ගසඤ්ඤීපන්නරසකාදීසු දුක්කටං වුත්තං, එවමකත්වා කස්මා ‘‘ථුල්ලච්චය’’න්ති ආහ ‘‘අකුසලබලවතායා’’ති.