15. උපජ්ඣාචරියවත්තනිද්දෙසො
උපජ්ඣාචරියවත්තානීති –
145. නිස්සායුපජ්ඣාචරියෙ, වසමානො සුපෙසලො;
දන්තකට්ඨාසනං තොයං, යාගුං කාලෙ දදෙ සදා.
146. පත්තෙ වත්තං චරෙ ගාම-ප්පවෙසෙ ගමනාගමෙ;
ආසනෙ පාදපීඨෙ ච, කථලොපාහනචීවරෙ.
147. පරිභොජනීයපානීය-වච්චප්පස්සාවඨානිසු;
විහාරසොධනෙ වත්තං, පුන පඤ්ඤාපනෙ තථා.
148. න පප්ඵොටෙය්‍ය සොධෙන්තො, පටිවාතෙ ච සඞ්ගණෙ;
විහාරං භික්ඛු පානීය-සාමන්තා සයනාසනං.
149. න්හානෙ න්හාතස්ස කාතබ්බෙ, රඞ්ගපාකෙ ච ධොවනෙ;
සිබ්බනෙ චීවරෙ ථෙවෙ, රජන්තො න වජෙ ඨිතෙ.
150. එකච්චස්ස අනාපුච්ඡා, පත්තං වා චීවරානි වා;
න දදෙය්‍ය න ගණ්හෙය්‍ය, පරික්ඛාරඤ්ච කිඤ්චනං.
151. එකච්චං පච්ඡතො කාතුං, ගන්තුං වා තස්ස පච්ඡතො;
පිණ්ඩපාතඤ්ච නින්නෙතුං, නීහරාපෙතුමත්තනො.
152. කිච්චයං පරිකම්මං වා, කෙසච්ඡෙදඤ්ච අත්තනො;
කාරාපෙතුං ව කාතුං වා, අනාපුච්ඡා න වට්ටති.
153. ගාමං සුසානං නිස්සීමං, දිසං වා ගන්තුමිච්ඡතො;
අත්තනො කිච්චයං වාපි, අනාපුච්ඡා න වට්ටති.
154. උප්පන්නං අරතිං දිට්ඨිං, කුක්කුච්චං වා විනොදයෙ;
කරෙය්‍ය වාපි උස්සුක්කං, සඞ්ඝායත්තෙසු කම්මසු.
155. ගිලානෙසු උපට්ඨෙය්‍ය, වුට්ඨානං නෙසමාගමෙ;
වත්තභෙදෙන සබ්බත්ථ, අනාදරෙන දුක්කටන්ති.