12. දුබ්බචසික්ඛාපදවණ්ණනා
දුක්ඛෙන වත්තබ්බො අනුසාසිතුං අසක්කුණෙය්‍යො සභාවො අස්සාති දුබ්බචජාතිකො, විලොමභාවී. තෙනාහ ‘‘දුබ්බචසභාවො’’තිආදි. වත්තුං අසක්කුණෙය්‍යොති කිස්මිඤ්චි වුච්චමානෙ අසහනතො ඔවදිතුං අසක්කුණෙය්‍යො. උද්දිසීයතීති උද්දෙසො, පාතිමොක්ඛො, තස්මිං පරියාපන්නා අන්තොගධා උද්දෙසපරියාපන්නා, තෙසු උද්දෙසපරියාපන්නෙසු. තෙනාහ ‘‘උද්දෙසෙ’’තිආදි. අථ සබ්බානෙව සික්ඛාපදානි කථං පාතිමොක්ඛුද්දෙසපරියාපන්නානීති ආහ ‘‘යස්ස සියා ආපත්ති, සො ‘ආවිකරෙය්‍යා’ති එවං සඞ්ගහිතත්තා’’ති. ‘‘යස්ස සියා ආපත්තී’’ති ඉමිනා සබ්බාපි ආපත්තියො නිදානුද්දෙසෙ සඞ්ගහිතා එව හොන්ති. සික්ඛාපදෙසූති අධිසීලසික්ඛාය අධිගමූපායභූතෙසු විනයපඤ්ඤත්තීසූති අත්ථො. සො පන පාකටොයෙවාති අට්ඨකථායං න වුත්තො. පඤ්චහි සහධම්මිකෙහීති භික්ඛුභික්ඛුනිසාමණෙරසාමණෙරිසික්ඛමානාහි. සික්ඛිතබ්බත්තාති ලබ්භමානවසෙන සික්ඛිතබ්බත්තා. තථා හි තෙහි යථාසකං සික්ඛා සික්ඛීයති, න සබ්බා. බුද්ධපඤ්ඤත්තෙනාති බුද්ධෙන ඨපිතෙන, විහිතෙනාති අත්ථො. අථ වා සහධම්මිකෙන සකාරණෙන වුච්චමානොති එවමෙත්ථ අත්ථො දට්ඨබ්බො. වචනායාති නිස්සක්කෙ සම්පදානවචනන්ති ආහ ‘‘තතො මම වචනතො’’ති.
දුබ්බචසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.