6. වජ්ජප්පටිච්ඡාදිකාසික්ඛාපදවණ්ණනා

පාරාජිකං ධම්මං අජ්ඣාපන්නන්ති භික්ඛූහි සාධාරණානං චතුන්නං, අසාධාරණානං චතුන්නඤ්චාති අට්ඨන්නමඤ්ඤතරං අජ්ඣාපන්නං. ඉදඤ්ච පාරාජිකං (පාචි. අට්ඨ. 666) පච්ඡා පඤ්ඤත්තං, සඞ්ගීතිකාරකාචරියෙහි පන පුරිමෙන සද්ධිං යුගළං කත්වා ඉමස්මිං ඔකාසෙ ඨපිතන්ති වෙදිතබ්බං. ‘‘අට්ඨන්නං පාරාජිකානං අඤ්ඤතර’’න්ති (පාචි. 666) වචනතො පන වජ්ජප්පටිච්ඡාදිකං යා පටිච්ඡාදෙති, සාපි වජ්ජප්පටිච්ඡාදිකා එවාති දට්ඨබ්බං. කිඤ්චාපි වජ්ජප්පටිච්ඡාදනං පෙමවසෙන හොති, තථාපි සික්ඛාපදවීතික්කමචිත්තං දොමනස්සමෙව හොතීති කත්වා දුක්ඛවෙදනං හොතීති ‘‘තත්‍ර හි පාචිත්තියං…පෙ… සෙසං තාදිසමෙවා’’ති වුත්තං.

වජ්ජප්පටිච්ඡාදිකාසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.