7. උක්ඛිත්තානුවත්තිකාසික්ඛාපදවණ්ණනා

සත්ථුසාසනෙනාති ඤත්තිසම්පදාය චෙව අනුස්සාවනසම්පදාය ච. ඉධ පන චොදනාසාරණාපුබ්බකමෙව ඤත්තිඅනුස්සාවනං සත්ථුසාසනන්ති ආහ ‘‘ඉධාපී’’තිආදි. කරණන්ති ඤත්තිට්ඨපනඤ්චෙව අනුස්සාවනාවචනඤ්ච. අනාදරන්ති පුග්ගලෙ චෙව ධම්මෙ ච ආදරවිරහිතං. තෙනාහ ‘‘යෙනා’’තිආදි. තත්ථ පරියාපන්නගණෙ වාති තස්මිං සඞ්ඝෙ පරියාපන්නෙ සම්බහුලපුග්ගලසඞ්ඛාතෙ ගණෙ වා. ‘‘සම්මාවත්තනාය අවත්තමානන්ති අත්ථො’’ති ඉමිනා අධිප්පායත්ථො වුත්තො. එකකම්මාදිකෙති එකකම්මඑකුද්දෙසසමසික්ඛාතාය. සහ අයනභාවෙනාති සහ වත්තනභාවෙන. සමානො සංවාසො එතෙසන්ති සමානසංවාසකා.

ඉදානි යෙන සංවාසෙන තෙ ‘‘සමානසංවාසකා’’ති (පාචි. අට්ඨ. 669) වුත්තා, සො සංවාසො තස්ස උක්ඛිත්තකස්ස තෙහි සද්ධිං නත්ථි, යෙහි ච සද්ධිං තස්ස සො සංවාසො නත්ථි, න තෙන තෙ භික්ඛූ අත්තනො සහායා කතා හොන්ති, තස්මා සො අකතසහායො නාමාති ඉමමත්ථං දස්සෙතුං ‘‘යස්ස පනා’’තිආදි වුත්තං. එවං පදවණ්ණනං කත්වා ඉදානි අත්ථමත්තං දස්සෙතුං ‘‘සමානසංවාසකභාවං අනුපගතන්ති අත්ථො’’ති වුත්තං. කිං තං අනුවත්තනන්ති කස්සචි ආසඞ්කා සියාති තං සරූපතො දස්සෙන්තො ‘‘යංදිට්ඨිකො සො හොතී’’තිආදිමාහ. තත්ථ සොති යො උක්ඛිත්තකො, සො.

උක්ඛිත්තානුවත්තිකාසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.