5. මඤ්චපීඨසික්ඛාපදවණ්ණනා

පඤ්චමෙ මඤ්චන්ති මසාරකාදීසු අඤ්ඤතරං. පීඨම්පි තාදිසමෙව, තං පන මඤ්චො විය අතිදීඝං, ආසන්දිකො විය ච සමං චතුරස්සං න හොති. ඡෙදනකං භෙදනකසදිසමෙව.

සාවත්ථියං උපනන්දං ආරබ්භ උච්චෙ මඤ්චෙ සයනවත්ථුස්මිං පඤ්ඤත්තං, පමාණිකං කරොන්තස්ස, පමාණාතික්කන්තං ලභිත්වා ඡින්දිත්වා යථා පමාණමෙව උපරි දිස්සති, එවං නිඛණිත්වා වා, උත්තානං වා කත්වා, අට්ටකං වා බන්ධිත්වා පරිභුඤ්ජන්තස්ස, උම්මත්තකාදීනඤ්ච අනාපත්ති. පමාණාතික්කන්තමඤ්චපීඨතා, අත්තනො අත්ථාය කරණං වා කාරාපෙත්වා වා පටිලාභොති ඉමානෙත්ථ ද්වෙ අඞ්ගානි. සෙසං සබ්බං සූචිඝරසික්ඛාපදසදිසමෙවාති.

මඤ්චපීඨසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.