2. උය්‍යොජනසික්ඛාපදවණ්ණනා
දුතියෙ දාපෙත්වා වා අදාපෙත්වා වාති යංකිඤ්චි ආමිසං දාපෙත්වා වා න දාපෙත්වා වා. උය්‍යොජෙය්‍යාති මාතුගාමෙන සද්ධිං හසනකීළනරහොනිසජ්ජාදීනි කත්තුකාමො ‘ගච්ඡා’තිආදීනි වත්වා උය්‍යොජෙය්‍ය. එතදෙවාති එතං අනාචාරමෙව පච්චයං කරිත්වා, න අඤ්ඤං පතිරූපං කාරණං. පාචිත්තියන්ති උය්‍යොජනමත්තෙ තාව දුක්කටං, යදා පනස්ස සො දස්සනූපචාරං වා සවනූපචාරං වා එකෙන පාදෙන විජහති, අපරං දුක්කටං, දුතියෙන විජහිතෙ පාචිත්තියං. එත්ථ ච දස්සනූපචාරස්ස අජ්ඣොකාසෙ ඨත්වා ද්වාදසහත්ථප්පමාණං, තථා සවනූපචාරස්ස. සචෙ පන අන්තරා කුට්ටද්වාරපාකාරාදයො හොන්ති, තෙහි අන්තරිතභාවොයෙව උපචාරාතික්කමො.
සාවත්ථියං උපනන්දං ආරබ්භ උය්‍යොජනවත්ථුස්මිං පඤ්ඤත්තං, සාධාරණපඤ්ඤත්ති, උය්‍යොජනාණත්තිකාය සාණත්තිකං, තිකපාචිත්තියං, අනුපසම්පන්නෙ තිකදුක්කටං, උභින්නම්පි කලිසාසනාරොපනෙ දුක්කටමෙව, ‘‘උභො එකතො න යාපෙස්සාමා’’ති එවමාදීහි පතිරූපකාරණෙහි උය්‍යොජෙන්තස්ස, උම්මත්තකාදීනඤ්ච අනාපත්ති. අනාචාරං ආචරිතුකාමතා, තදත්ථමෙව උපසම්පන්නස්ස උය්‍යොජනං, එවං උය්‍යොජිතස්ස උපචාරාතික්කමොති ඉමානෙත්ථ තීණි අඞ්ගානි. සමුට්ඨානාදීනි අදින්නාදානසදිසානීති.
උය්‍යොජනසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.