8. උපක්ඛටසික්ඛාපදවණ්ණනා
අට්ඨමෙ භික්ඛුං පනෙව උද්දිස්සාති ‘‘ඉත්ථන්නාමස්ස භික්ඛුනො දස්සාමී’’ති එවං අපදිසිත්වා. චීවරචෙතාපන්නන්ති හිරඤ්ඤාදිකං චීවරමූලං. උපක්ඛටං හොතීති සජ්ජිතං හොති, සංහරිත්වා ඨපිතං. චෙතාපෙත්වාති පරිවත්තෙත්වා, කාරෙත්වා වා කිණිත්වා වාති අත්ථො. චීවරෙන අච්ඡාදෙස්සාමීති වොහාරවචනමෙතං, ඉත්ථන්නාමස්ස භික්ඛුනො දස්සාමීති අයං පනෙත්ථ අත්ථො. තත්‍ර චෙ සොති යත්‍ර සො ගහපති වා ගහපතානී වා, තත්‍ර සො භික්ඛු පුබ්බෙ අප්පවාරිතො උපසඞ්කමිත්වා චීවරෙ විකප්පං ආපජ්ජෙය්‍ය චෙති අයමෙත්ථ පදසම්බන්ධො. විකප්පං ආපජ්ජෙය්‍යාති විසිට්ඨකප්පං අධිකවිධානං ආපජ්ජෙය්‍ය. යථා පන තමාපජ්ජති, තං දස්සෙතුං සාධු වතාතිආදිමාහ. තත්ථ සාධූති ආයාචනෙ නිපාතො. වතාති පරිවිතක්කෙ. මන්ති අත්තානං නිද්දිසති. ආයස්මාති පරං ආලපති. එවරූපං වා එවරූපං වාති ආයතාදීසු අඤ්ඤතරං. කල්‍යාණකම්‍යතං උපාදායාති සුන්දරකාමතං විසිට්ඨකාමතං චිත්තෙන ගහෙත්වා, තස්ස ‘‘ආපජ්ජෙය්‍ය චෙ’’තිඉමිනා සම්බන්ධො, සචෙ පන එවරූපං ආපජ්ජන්තස්ස තස්ස වචනෙන යො පඨමං අධිප්පෙතතො මූලං වඩ්ඪෙත්වා සුන්දරතරං චෙතාපෙති, තස්ස පයොගෙ භික්ඛුනො දුක්කටං, පටිලාභෙන නිස්සග්ගියං හොති. තත්ථ ‘‘ඉදං මෙ, භන්තෙ, චීවරං පුබ්බෙ අප්පවාරිතං අඤ්ඤාතකං ගහපතිකං උපසඞ්කමිත්වා විකප්පං ආපන්නං නිස්සග්ගිය’’න්ති (පාරා. 529) ඉමිනා නයෙන නිස්සජ්ජනවිධානං වෙදිතබ්බං.
සාවත්ථියං උපනන්දං ආරබ්භ චීවරෙ විකප්පං ආපජ්ජනවත්ථුස්මිං පඤ්ඤත්තං, සාධාරණපඤ්ඤත්ති, අනාණත්තිකං, තිකපාචිත්තියං, ඤාතකෙ අඤ්ඤාතකසඤ්ඤිනො වෙමතිකස්ස වා දුක්කටං. මහග්ඝං චෙතාපෙතුකාමං අප්පග්ඝං වා, එතෙනෙව මූලෙන ‘‘අඤ්ඤං එවරූපං වා දෙහී’’ති වදන්තස්ස, වුත්තනයෙන ඤාතකප්පවාරිතෙ විඤ්ඤාපෙන්තස්ස, අත්තනො ධනෙන ගණ්හන්තස්ස, උම්මත්තකාදීනඤ්ච අනාපත්ති. චීවරෙ භිය්‍යොකම්‍යතා, අඤ්ඤාතකවිඤ්ඤත්ති, තාය ච පටිලාභොති ඉමානෙත්ථ තීණි අඞ්ගානි. සමුට්ඨානාදීනි චතුත්ථසදිසානෙවාති.
උපක්ඛටසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.