7. විහාරකාරසික්ඛාපදවණ්ණනා

සත්තමෙ මහල්ලකන්ති සසාමිකභාවෙන සඤ්ඤාචිතකුටිතො මහන්තභාවො එතස්ස අත්ථීති මහල්ලකො, යස්මා වා වත්ථුං දෙසාපෙත්වා පමාණාතික්කමෙනාපි කාතුං වට්ටති, තස්මා පමාණමහන්තතායපි මහල්ලකො, තං මහල්ලකං. යස්මා පනස්ස තං පමාණමහන්තත්තං සසාමිකත්තාව ලබ්භති, තස්මා තදත්ථදස්සනත්ථං ‘‘මහල්ලකො නාම විහාරො සසාමිකො වුච්චතී’’ති එවමස්ස පදභාජනෙ (පාරා. 367) වුත්තං. සෙසං සබ්බං කුටිකාරසික්ඛාපදෙ වුත්තසදිසං, සසාමිකභාවමත්තමෙව හි විසෙසො.

කොසම්බියං ඡන්නත්ථෙරං ආරබ්භ චෙතියරුක්ඛං ඡෙදාපනවත්ථුස්මිං පඤ්ඤත්තභාවො, අකිරියමත්තතො සමුට්ඨානභාවො, එකසඞ්ඝාදිසෙසතා ච එත්ථ විසෙසො.

විහාරකාරසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.