5. උබ්භජාණුමණ්ඩලිකාසික්ඛාපදවණ්ණනා

අසාධාරණෙසු පන චතුන්නං තාව පාරාජිකානං පඨමෙ අවස්සුතාති කායසංසග්ගරාගෙන තින්තා, කිලින්නාති අත්ථො. දුතියපදෙපි එසෙව නයො. පුරිසපුග්ගලස්සාති කායසංසග්ගං සමාපජ්ජිතුං විඤ්ඤුස්ස මනුස්සජාතිකස්ස පුරිසසඞ්ඛාතස්ස පුග්ගලස්ස. අධක්ඛකන්ති අත්තනො අක්ඛකානං අධො. උබ්භජාණුමණ්ඩලන්ති ජාණුමණ්ඩලානං උපරි, එත්ථ ච උබ්භකප්පරම්පි උබ්භජාණුමණ්ඩලෙනෙව සඞ්ගහිතං. ආමසනන්ති ආමජ්ජනං ඵුට්ඨොකාසං අනතික්කමිත්වා තත්ථෙව සඞ්ඝට්ටනං. පරාමසනන්ති ඉතො චිතො ච සඤ්චරණං. ගහණන්ති ගහිතමත්තං. ඡුපනන්ති අසඞ්ඝට්ටෙත්වා ඵුට්ඨමත්තං. පටිපීළනන්ති අඞ්ගෙ ගහෙත්වා නිප්පීළනං. සාදියෙය්‍යාති යා භික්ඛුනී අත්තනො යථාපරිච්ඡින්නෙ කායෙ පුරිසස්ස එතං ආමසනාදිං සාදියති, සයං වා පන තෙන කායෙන පුරිසස්ස යංකිඤ්චි කායප්පදෙසං සාදයමානා ඡුපති, අයං උබ්භජාණුමණ්ඩලිකා නාම පාරාජිකාති අයමෙත්ථ සඞ්ඛෙපො.

‘‘නිදානං පුග්ගලං වත්ථු’’න්තිආදිකෙ (කඞ්ඛා. අට්ඨ. පඨමපාරාජිකවණ්ණනා) තෙන විත්ථාරවිනිච්ඡයෙ යස්මා සබ්බානෙව අසාධාරණපඤ්ඤත්තියො හොන්ති, තස්මා ඉතො පට්ඨාය සන්තිං අනුපඤ්ඤත්තිං වත්වා සාධාරණපඤ්ඤත්තීති වා අසාධාරණපඤ්ඤත්තීති වා න වක්ඛාම, ආණත්තියං යත්ථ ආණත්ති නත්ථි, තත්ථ කිඤ්චි අවත්වා යත්ථ අත්ථි, තත්ථෙව වක්ඛාම, විපත්තිවිචාරණා වුත්තායෙව.

අවසෙසං පන සබ්බත්ථ වත්තබ්බං, තයිදං වුච්චති, ඉදං තාව සික්ඛාපදං සාවත්ථියං සුන්දරීනන්දං ආරබ්භ කායසංසග්ගං සමාපජ්ජනවත්ථුස්මිං පඤ්ඤත්තං, එකතොඅවස්සුතෙ යථාපරිච්ඡින්නෙන කායෙන පුරිසස්ස කායං, උභතොඅවස්සුතෙපි කායෙන කායප්පටිබද්ධං, යථාපරිච්ඡින්නකායප්පටිබද්ධෙන වා අවසෙසකායෙන වා තස්ස කායං ආමසන්තියා ථුල්ලච්චයං, යක්ඛපෙතපණ්ඩකතිරච්ඡානගතමනුස්සවිග්ගහානං උභතොඅවස්සුතෙ යථාපරිච්ඡින්නෙන කායෙන කායං ආමසන්තියාපි ථුල්ලච්චයං, සචෙ පන පුරිසස්ස කායසංසග්ගරාගො නත්ථි, පාරාජිකක්ඛෙත්තෙපි ථුල්ලච්චයමෙව. අවසෙසෙ පන කායප්පටිබද්ධෙන කායප්පටිබද්ධාදිභෙදෙ, මෙථුනරාගගෙහසිතපෙමෙසු ච සබ්බත්ථ දුක්කටං. අසඤ්චිච්ච, අස්සතියා, අජානන්තියා, අසාදියන්තියා, උම්මත්තිකාදීනඤ්ච අනාපත්ති. අඞ්ගානි සමුට්ඨානාදීනි ච භික්ඛුපාතිමොක්ඛෙ කායසංසග්ගෙ වුත්තනයෙනෙව වෙදිතබ්බානීති.

උබ්භජාණුමණ්ඩලිකාසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.