6. වජ්ජප්පටිච්ඡාදිකාසික්ඛාපදවණ්ණනා
දුතියෙ ගණස්සාති අඤ්ඤාසං භික්ඛුනීනං. ඨිතාති සලිඞ්ගෙ ඨිතා. චුතාති කාලඞ්කතා. නාසිතාති ලිඞ්ගනාසනාය සයං වා නට්ඨා, අඤ්ඤෙහි වා නාසිතා. අවස්සටාති තිත්ථායතනං සඞ්කන්තා. පුබ්බෙවාහං අය්‍යෙ අඤ්ඤාසින්ති ඉදං තස්සා වචනකාලදස්සනං, සලිඞ්ගෙ ඨිතාය පන පාරාජිකභාවං ඤත්වා ‘‘න දානි නං කස්සචි ආරොචෙස්සාමී’’ති ධුරෙ නික්ඛිත්තමත්තෙයෙව අයං වජ්ජප්පටිච්ඡාදිකා නාම පාරාජිකා හොතීති.
සාවත්ථියං ථුල්ලනන්දං ආරබ්භ නෙවඅත්තනාපටිචොදනා නගණස්ස ආරොචනවත්ථුස්මිං පඤ්ඤත්තං, සෙසමෙත්ථ සප්පාණකවග්ගම්හි දුට්ඨුල්ලාපත්තිප්පටිච්ඡාදනසික්ඛාපදෙ වුත්තනයෙනෙව වෙදිතබ්බං. තත්‍ර හි පාචිත්තියං, ඉධ පාරාජිකන්ති අයමෙව විසෙසො, සෙසං තාදිසමෙවාති.
වජ්ජප්පටිච්ඡාදිකාසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.