8. විසාඛසුත්තවණ්ණනා
48. අට්ඨමෙ වාක්කරණචාතුරියතො වචනගුණහෙතූනං පූරියා පොරී, පොරියං භවාති පොරී, තාය පොරියා. තෙනාහ ‘‘පරිපුණ්ණවාචායා’’ති, අක්ඛරපදපරිපුණ්ණාය වාචායාති අත්ථො. අපලිබුද්ධායාති පිත්තාදීහි න විබද්ධාය අනනුබුන්ධිතාය. අනෙලගලායාති අනෙලාය අගලාය නිද්දොසාය අගළිතපදබ්‍යඤ්ජනාය ච. ථෙරස්ස හි කථයතො පදං වා බ්‍යඤ්ජනං වා න පරිහායති. තෙනාහ ‘‘අනෙලගලායාති නිද්දොසාය චෙව අගළිතාය චා’’තිආදි. තත්ථ නිද්දොසායාති අත්ථතො ච බ්‍යඤ්ජනතො ච විගතදොසාය. අපතිතපදබ්‍යඤ්ජනායාති අවිරහිතපදබ්‍යඤ්ජනාය. අථ වා අනෙලගලායාති න එලං දොසං ගලතීති අනෙලගලා. අවිච්ඡින්නවාචාය අනෙලගලාය යථා දන්ධමනුස්සා මුඛෙන ඛෙළං ගළන්තෙන වාචං භාසන්ති, න එවරූපාය. අථ ඛො නිද්දොසාය විසදවාචායාති අත්ථො. විවට්ටප්පකාසිනී වාචා න කදාචි විවට්ටමුත්තාති කත්වා ආහ ‘‘විවට්ටපරියාපන්නායා’’ති, විවට්ටං අමුඤ්චිත්වා පවත්තායාති අත්ථො. විවට්ටප්පකාසිනී හි වාචා විවට්ටං පරිච්ඡිජ්ජ ආපාදෙන්තී පවත්තති. නවලොකුත්තරධම්මො සබ්බධම්මෙහි සමුස්සිතට්ඨෙන අබ්භුග්ගතට්ඨෙන ච ධජො නාමාති ආහ ‘‘අබ්භුග්ගතට්ඨෙනා’’තිආදි. සෙසමෙත්ථ සුවිඤ්ඤෙය්‍යමෙව.
විසාඛසුත්තවණ්ණනා නිට්ඨිතා.