4. අභයසුත්තවණ්ණනා

184. චතුත්ථෙ සොචතීති චිත්තෙ උප්පන්නබලවසොකෙන සොචති, චිත්තසන්තාපෙන අන්තො නිජ්ඣායතීති අත්ථො. කිලමතීති තස්සෙව සොකස්ස වසෙන කායෙ ච උප්පන්නදුක්ඛෙන කිලමති. පරිදෙවතීති සොකුද්දෙහකවසෙන තං තං විප්පලපන්තො වාචාය පරිදෙවති. උරත්තාළින්ති උරත්තාළං, උරං තාළෙත්වාති අත්ථො. තෙනාහ ‘‘උරං තාළෙත්වා’’ති. කඞ්ඛාවිචිකිච්ඡාති එත්ථ ‘‘එකමෙවිදං පඤ්චමං නීවරණං. කිං නු ඛො ඉද’’න්ති ආරම්මණං කඞ්ඛනතො කඞ්ඛා, ‘‘ඉදමෙව වර’’න්ති නිච්ඡෙතුං අසමත්ථභාවතො ‘‘විචිකිච්ඡා’’ති වුච්චති – ‘‘ධම්මසභාවං විචිනන්තො කිච්ඡති, විගතා චිකිච්ඡා’’ති වා කත්වා.

අභයසුත්තවණ්ණනා නිට්ඨිතා.