7. රාහුලසුත්තවණ්ණනා

177. සත්තමෙ පථවීධාතුරෙවෙසාති දුවිධාපෙසා ථද්ධට්ඨෙන, කක්ඛළට්ඨෙන, ඵරුසට්ඨෙන එකලක්ඛණා පථවීධාතු එවාති අජ්ඣත්තිකං බාහිරාය සද්ධිං යොජෙත්වා දස්සෙති. කස්මා? බාහිරාය පථවීධාතුයා අචෙතනාභාවො පාකටො, න අජ්ඣත්තිකාය, තස්මා බාහිරාය සද්ධිං එකසදිසා අචෙතනායෙවාති ගණ්හන්තස්ස සුඛපරිග්ගාහා හොති, යථා කිං? දන්තෙන ගොණෙන සද්ධිං යොජිතො අදන්තො කතිපාහමෙව විසුකායති විප්ඵන්දති, අථ න චිරස්සෙව දමථං උපෙති, එවං අජ්ඣත්තිකං බාහිරාය සද්ධිං එකසදිසාති ගණ්හන්තස්ස කතිපාහමෙව අචෙතනභාවෙන උපට්ඨාති, අථ න චිරෙනෙවස්සා අචෙතනභාවො පාකටො හොති ධාතුමත්තතාය දස්සනතො. නෙතං මම…පෙ… දට්ඨබ්බන්ති තං උභයම්පි ‘‘න එතං මම, න එසොහමස්මි, න එසො මෙ අත්තා’’ති එවං යථාභූතං සම්මප්පඤ්ඤාය දට්ඨබ්බං. යථාභූතන්ති යථාසභාවං. තඤ්හි අනිච්චාදිසභාවං, තස්මා අනිච්චං දුක්ඛමනත්තාති එවං දට්ඨබ්බන්ති අත්ථො. යස්මා ‘‘නෙතං මම, නෙසොහමස්මි, න මෙසො අත්තා’’ති පස්සන්තො නෙව කත්ථචි අත්තානං පස්සති, න තං පරස්ස කිඤ්චනභාවෙ උපනෙතබ්බං පස්සති, න පරස්ස අත්තානං අත්තනො කිඤ්චනභාවෙ උපනෙතබ්බං පස්සති, තස්මා වුත්තං ‘‘චතුකොටිකසුඤ්ඤතා නාම කථිතා’’ති.

රාහුලසුත්තවණ්ණනා නිට්ඨිතා.