8. දුතියතථාගතඅච්ඡරියසුත්තවණ්ණනා
128. අට්ඨමෙ ආලීයන්ති ආරමිතබ්බට්ඨෙන සෙවීයන්තීති ආලයා, පඤ්ච කාමගුණා. ආරමන්තීති රතිං වින්දන්ති කීළන්ති ලළන්ති. ආලීයන්ති වා අල්ලීයන්තා අභිරමණවසෙන සෙවන්තීති ආලයා, තණ්හාවිචරිතානි. තෙහි ආලයෙහි රමන්තීති ආලයාරාමා. යථෙව හි සුසජ්ජිතං පුප්ඵඵලභරිතරුක්ඛාදිසම්පන්නඋය්‍යානං පවිට්ඨො රාජා තාය සම්පත්තියා රමති, සම්මුදිතො ආමොදිතප්පමොදිතො හොති, න උක්කණ්ඨෙති, සායම්පි නික්ඛමිතුං න ඉච්ඡති, එවමිමෙහි කාමාලයතණ්හාලයෙහි සත්තා රමන්ති, සංසාරවට්ටෙ පමුදිතා අනුක්කණ්ඨිතා වසන්ති. තෙන තෙසං භගවා දුවිධම්පි ආලයං උය්‍යානභූමිං විය දස්සෙන්තො ‘‘ආලයාරාමා’’තිආදිමාහ. සෙසමෙත්ථ උත්තානමෙව.
දුතියතථාගතඅච්ඡරියසුත්තවණ්ණනා නිට්ඨිතා.