10. ආසීවිසසුත්තවණ්ණනා

110. දසමෙ යස්ස විසං පජ්ජලිතතිණුක්කාය අග්ගි විය සීඝං අභිරුහිත්වා අක්ඛීනි ගහෙත්වා ඛන්ධං ගහෙත්වා සීසං ගහෙත්වා ඨිතන්ති වත්තබ්බතං ආපජ්ජති මණිසප්පාදීනං විසං විය, මන්තං පන පරිවත්තෙත්වා කණ්ණවාතං දත්වා දණ්ඩකෙන පහටමත්තෙ ඔතරිත්වා දට්ඨට්ඨානෙයෙව තිට්ඨති, අයං ආගතවිසො න ඝොරවිසො නාම. යස්ස පන විසං සණිකං අභිරුහති, ආරුළ්හාරුළ්හට්ඨානෙ පන ආසිත්තඋදකං විය හොති උදකසප්පාදීනං විය, ද්වාදසවස්සච්චයෙනපි කණ්ණවිද්ධඛන්ධපිට්ඨිකාදීසු පඤ්ඤායති, මන්තපරිවත්තනාදීසු ච කරියමානෙසු සීඝං න ඔතරති, අයං ඝොරවිසො න ආගතවිසො නාම. යස්ස පන විසං සීඝං අභිරුහති, න සීඝං ඔතරති අනෙළකසප්පාදීනං විසං විය, අයං ආගතවිසො ච ඝොරවිසො ච. අනෙළකසප්පො නාම මහාආසීවිසො. යස්ස විසං මන්දං හොති, ඔහාරියමානම්පි සුඛෙනෙව ඔතරති නීලසප්පධමනිසප්පාදීනං විසං විය, අයං නෙව ආගතවිසො න ඝොරවිසො. නීලසප්පො නාම සාඛවණ්ණො රුක්ඛග්ගාදීසු විචරණසප්පො.

ආසීවිසසුත්තවණ්ණනා නිට්ඨිතා.

වලාහකවග්ගවණ්ණනා නිට්ඨිතා.