10. ලෙඛසුත්තවණ්ණනා

133. දසමෙ ථිරට්ඨානතොති ථිරට්ඨානතොව. පාසාණෙ ලෙඛසදිසා පරාපරාධනිබ්බත්තා කොධලෙඛා යස්ස සො පාසාණලෙඛූපමසමන්නාගතො පාසාණලෙඛූපමොති වුත්තො. එවං ඉතරෙපි. අනුසෙතීති අප්පහීනතාය අනුසෙති. න ඛිප්පං ලුජ්ජතීති න අන්තරා නස්සති කම්මට්ඨානෙනෙව නස්සනතො. එවමෙවන්ති එවං තස්සපි පුග්ගලස්ස කොධො න අන්තරා පුනදිවසෙ වා අපරදිවසෙ වා නිට්ඨාති, අද්ධනියො පන හොති, මරණෙනෙව නිට්ඨාතීති අත්ථො. කක්ඛළෙනාති අතිකක්ඛළෙන ධම්මච්ඡෙදකෙන ථද්ධවචනෙන. සංසන්දතීති එකීභවති. සම්මොදතීති නිරන්තරො හොතීති එවමෙත්ථ අත්ථො දට්ඨබ්බො.

අථ වා සන්ධියතීති ඨානගමනාදීසු කායකිරියාසු කායෙන සමොධානං ගච්ඡති, තිලතණ්ඩුලා විය මිස්සීභාවං උපෙතීති අත්ථො. සංසන්දතීති චිත්තකිරියාසු චිත්තෙන සමොධානං ගච්ඡති, ඛීරොදකං විය එකීභාවං උපෙතීති අත්ථො. සම්මොදතීති උද්දෙසපරිපුච්ඡාදීසු වචීකිරියාසු වාචාය සමොධානං ගච්ඡති, විප්පවාසාගතොපි පියසහායකො විය පියතරභාවං උපෙතීති අත්ථො. අපිච කිච්චකරණීයෙසු තෙහි සද්ධිං ආදීතොව එකකිරියාභාවං උපගච්ඡන්තො සන්ධියති, යාව මජ්ඣා පවත්තන්තො සංසන්දති, යාව පරියොසානා අනිවත්තන්තො සම්මොදතීති වෙදිතබ්බො.

ලෙඛසුත්තවණ්ණනා නිට්ඨිතා.

කුසිනාරවග්ගවණ්ණනා නිට්ඨිතා.