4. ආනෙඤ්ජසුත්තවණ්ණනා

117. චතුත්ථෙ සහ බ්‍යයති ගච්ඡතීති සහබ්‍යො, සහපවත්තනකො. තස්ස භාවො සහබ්‍යතා, සහපවත්තීති ආහ ‘‘සහභාවං උපපජ්ජතී’’ති. ‘‘යාවතකං තෙසං දෙවානං ආයුප්පමාණං, තං සබ්බං ඛෙපෙත්වා නිරයම්පි ගච්ඡතී’’තිආදිවචනතො අරූපභවතො චුතස්ස අපායූපපත්ති වුත්තා විය දිස්සතීති තන්නිවත්තනත්ථං භගවතො අධිප්පායං විවරන්තො ‘‘සන්ධායභාසිතමිදං වචන’’න්ති දීපෙති ‘‘නිරයාදීහි අවිප්පමුත්තත්තා’’තිආදිනා. න හි තස්ස උපචාරජ්ඣානතො බලවතරං අකුසලං අත්ථීති. ඉමිනා තතො චවන්තානං උපචාරජ්ඣානමෙව පටිසන්ධිජනකං කම්මන්ති දීපෙති. අධිකං පයසති පයුජ්ජති එතෙනාති අධිප්පයාසො, සවිසෙසං ඉතිකත්තබ්බකිරියා. තෙනාහ ‘‘අධිකප්පයොගො’’ති. සෙසමෙත්ථ උත්තානමෙව.

ආනෙඤ්ජසුත්තවණ්ණනා නිට්ඨිතා.