11. සඞ්කවාසුත්තවණ්ණනා

92. එකාදසමෙ විහාරපටිබද්ධනවකම්මාදිභාරං හරති පවත්තෙතීති භාරහාරො. තෙනෙවාහ ‘‘නවෙ ආවාසෙ සමුට්ඨාපෙති, පුරාණෙ පටිජග්ගතී’’ති. සික්ඛිතබ්බතො සික්ඛා, පජ්ජිතබ්බතො, පජ්ජන්ති එතෙහීති වා පදානි, සික්ඛායෙව පදානි සික්ඛාපදානීති ආහ ‘‘සික්ඛාසඞ්ඛාතෙහි පදෙහී’’ති. දස්සෙතීති පච්චක්ඛතො දස්සෙති, හත්ථාමලකං විය පාකටෙ විභූතෙ කත්වා විභාවෙති. ගණ්හාපෙතීති තෙ ධම්මෙ මනසා අනුපක්ඛිතෙ දිට්ඨියා සුප්පටිවිද්ධෙ කාරෙන්තො උග්ගණ්හාපෙති. සමුස්සාහෙතීති සමාධිම්හි උස්සාහං ජනෙති. පටිලද්ධගුණෙහීති තාය දෙසනාය තන්නිස්සයපච්චත්තපුරිසකාරෙන ච තෙසං පටිවිද්ධගුණෙහි. වොදාපෙතීති තෙසං චිත්තසන්තානං අස්සද්ධියාදිකිලෙසමලාපගමනෙන පභස්සරං කරොති. සණ්හං සණ්හං කථෙතීති අතිවිය සුඛුමං කත්වා කථෙති.

අච්චයනං සාධුමරියාදං මද්දිත්වා වීතික්කමනං අච්චයොති ආහ ‘‘අපරාධො’’ති. අච්චෙති අතික්කමති එතෙනාති වා අච්චයො, වීතික්කමස්ස පවත්තනකො අකුසලධම්මො. සො එව අපරජ්ඣති එතෙනාති අපරාධො. සො හි අපරජ්ඣන්තං පුරිසං අධිභවිත්වා පවත්තති. තෙනාහ ‘‘අතික්කම්ම අධිභවිත්වා පවත්තො’’ති. පටිග්ගණ්හාතූති අධිවාසනවසෙන සම්පටිච්ඡතූති අත්ථොති ආහ ‘‘ඛමතූ’’ති. සදෙවකෙන ලොකෙන නිස්සරණන්ති අරණීයතො අරියො, තථාගතොති ආහ ‘‘අරියස්ස විනයෙති බුද්ධස්ස භගවතො සාසනෙ’’ති. පුග්ගලාධිට්ඨානං කරොන්තොති කාමං ‘‘වුද්ධි හෙසා’’ති ධම්මාධිට්ඨානවසෙන වාක්‍යං ආරද්ධං, තථාපි දෙසනං පන පුග්ගලාධිට්ඨානං කරොන්තො ‘‘සංවරං ආපජ්ජතී’’ති ආහාති යොජනා.

සඞ්කවාසුත්තවණ්ණනා නිට්ඨිතා.

සමණවග්ගවණ්ණනා නිට්ඨිතා.