3. අන්ධකවින්දසුත්තං

184. එකං සමයං භගවා මාගධෙසු විහරති අන්ධකවින්දෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන භගවා රත්තන්ධකාරතිමිසායං අබ්භොකාසෙ නිසින්නො හොති, දෙවො ච එකමෙකං ඵුසායති. අථ ඛො බ්‍රහ්මා සහම්පති අභික්කන්තාය රත්තියා අභික්කන්තවණ්ණො කෙවලකප්පං අන්ධකවින්දං ඔභාසෙත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං අට්ඨාසි. එකමන්තං ඨිතො ඛො බ්‍රහ්මා සහම්පති භගවතො සන්තිකෙ ඉමා ගාථායො අභාසි –

‘‘සෙවෙථ පන්තානි සෙනාසනානි,

චරෙය්‍ය සංයොජනවිප්පමොක්ඛා;

සචෙ රතිං නාධිගච්ඡෙය්‍ය තත්ථ,

සඞ්ඝෙ වසෙ රක්ඛිතත්තො සතීමා.

‘‘කුලාකුලං පිණ්ඩිකාය චරන්තො,

ඉන්ද්‍රියගුත්තො නිපකො සතීමා;

සෙවෙථ පන්තානි සෙනාසනානි,

භයා පමුත්තො අභයෙ විමුත්තො.

‘‘යත්ථ භෙරවා සරීසපා [සිරිං සපා (සී. ස්‍යා. කං. පී.)],

විජ්ජු සඤ්චරති ථනයති දෙවො;

අන්ධකාරතිමිසාය රත්තියා,

නිසීදි තත්ථ භික්ඛු විගතලොමහංසො.

‘‘ඉදඤ්හි ජාතු මෙ දිට්ඨං, නයිදං ඉතිහීතිහං;

එකස්මිං බ්‍රහ්මචරියස්මිං, සහස්සං මච්චුහායිනං.

‘‘භිය්‍යො [භීයො (සී. ස්‍යා. කං. පී.)] පඤ්චසතා සෙක්ඛා, දසා ච දසධා දස;

සබ්බෙ සොතසමාපන්නා, අතිරච්ඡානගාමිනො.

‘‘අථායං [අත්ථායං-ඉතිපි දී. නි. 2.290] ඉතරා පජා, පුඤ්ඤභාගාති මෙ මනො;

සඞ්ඛාතුං නොපි සක්කොමි, මුසාවාදස්ස ඔත්තප’’න්ති [ඔත්තපෙති (සී. ස්‍යා. කං. පී.), ඔත්තප්පෙති (ක.)].