7. සුපතිසුත්තං

143. එකං සමයං භගවා රාජගහෙ විහරති වෙළුවනෙ කලන්දකනිවාපෙ. අථ ඛො භගවා බහුදෙවරත්තිං අබ්භොකාසෙ චඞ්කමිත්වා රත්තියා පච්චූසසමයං පාදෙ පක්ඛාලෙත්වා විහාරං පවිසිත්වා දක්ඛිණෙන පස්සෙන සීහසෙය්‍යං කප්පෙසි පාදෙ පාදං අච්චාධාය සතො සම්පජානො උට්ඨානසඤ්ඤං මනසි කරිත්වා. අථ ඛො මාරො පාපිමා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං ගාථාය අජ්ඣභාසි –

‘‘කිං සොප්පසි කිං නු සොප්පසි,

කිමිදං සොප්පසි දුබ්භගො [දුබ්භතො (ස්‍යා. කං.), දුබ්භයො (පී.)] විය;

සුඤ්ඤමගාරන්ති සොප්පසි,

කිමිදං සොප්පසි සූරියෙ උග්ගතෙ’’ති.

‘‘යස්ස ජාලිනී විසත්තිකා,

තණ්හා නත්ථි කුහිඤ්චි නෙතවෙ;

සබ්බූපධිපරික්ඛයා බුද්ධො,

සොප්පති කිං තවෙත්ථ මාරා’’ති.

අථ ඛො මාරො පාපිමා…පෙ… තත්ථෙවන්තරධායීති.