10. නානාතිත්ථියසාවකසුත්තං
111. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා රාජගහෙ විහරති වෙළුවනෙ කලන්දකනිවාපෙ. අථ ඛො සම්බහුලා නානාතිත්ථියසාවකා දෙවපුත්තා අසමො ච සහලි [සහලී (සී. ස්යා. කං. පී.)] ච නීකො [නිඞ්කො (සී. පී.), නිකො (ස්යා. කං.)] ච ආකොටකො ච වෙගබ්භරි ච [වෙටම්බරී ච (සී. ස්යා. කං. පී.)] මාණවගාමියො ච අභික්කන්තාය රත්තියා අභික්කන්තවණ්ණා කෙවලකප්පං වෙළුවනං ඔභාසෙත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමිංසු; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං අට්ඨංසු. එකමන්තං ඨිතො ඛො අසමො දෙවපුත්තො පූරණං කස්සපං ආරබ්භ භගවතො සන්තිකෙ ඉමං ගාථං අභාසි –
‘‘ඉධ ඡින්දිතමාරිතෙ, හතජානීසු කස්සපො;
න පාපං සමනුපස්සති, පුඤ්ඤං වා පන අත්තනො;
ස වෙ විස්සාසමාචික්ඛි, සත්ථා අරහති මානන’’න්ති.
අථ ඛො සහලි දෙවපුත්තො මක්ඛලිං ගොසාලං ආරබ්භ භගවතො සන්තිකෙ ඉමං ගාථං අභාසි –
‘‘තපොජිගුච්ඡාය සුසංවුතත්තො,
වාචං පහාය කලහං ජනෙන;
සමොසවජ්ජා විරතො සච්චවාදී,
න හි නූන තාදිසං කරොති [න හ නුන තාදී පකරොති (සී. ස්යා. කං.)] පාප’’න්ති.
අථ ඛො නීකො දෙවපුත්තො නිගණ්ඨං නාටපුත්තං [නාථපුත්තං (සී.)] ආරබ්භ භගවතො සන්තිකෙ ඉමං ගාථං අභාසි –
‘‘ජෙගුච්ඡී නිපකො භික්ඛු, චාතුයාමසුසංවුතො;
දිට්ඨං සුතඤ්ච ආචික්ඛං, න හි නූන කිබ්බිසී සියා’’ති.
අථ ඛො ආකොටකො දෙවපුත්තො නානාතිත්ථියෙ ආරබ්භ භගවතො සන්තිකෙ ඉමං ගාථං අභාසි –
‘‘පකුධකො කාතියානො නිගණ්ඨො,
යෙ චාපිමෙ මක්ඛලිපූරණාසෙ;
ගණස්ස සත්ථාරො සාමඤ්ඤප්පත්තා,
න හි නූන තෙ සප්පුරිසෙහි දූරෙ’’ති.
අථ ඛො වෙගබ්භරි දෙවපුත්තො ආකොටකං දෙවපුත්තං ගාථාය පච්චභාසි –
‘‘සහාචරිතෙන [සහාරවෙනාපි (ක. සී.), සගාරවෙනාපි (පී.)] ඡවො සිගාලො [සිඞ්ගාලො (ක.)],
න කොත්ථුකො සීහසමො කදාචි;
නග්ගො මුසාවාදී ගණස්ස සත්ථා,
සඞ්කස්සරාචාරො න සතං සරික්ඛො’’ති.
අථ ඛො මාරො පාපිමා බෙගබ්භරිං දෙවපුත්තං අන්වාවිසිත්වා භගවතො සන්තිකෙ ඉමං ගාථං අභාසි –
‘‘තපොජිගුච්ඡාය ආයුත්තා, පාලයං පවිවෙකියං;
රූපෙ ච යෙ නිවිට්ඨාසෙ, දෙවලොකාභිනන්දිනො;
තෙ වෙ සම්මානුසාසන්ති, පරලොකාය මාතියා’’ති.
අථ ඛො භගවා, ‘මාරො අයං පාපිමා’ ඉති විදිත්වා, මාරං පාපිමන්තං ගාථාය පච්චභාසි –
‘‘යෙ කෙචි රූපා ඉධ වා හුරං වා,
යෙ චන්තලික්ඛස්මිං පභාසවණ්ණා;
සබ්බෙව තෙ තෙ නමුචිප්පසත්ථා,
ආමිසංව මච්ඡානං වධාය ඛිත්තා’’ති.
අථ ඛො මාණවගාමියො දෙවපුත්තො භගවන්තං ආරබ්භ භගවතො සන්තිකෙ ඉමා ගාථායො අභාසි –
‘‘විපුලො රාජගහීයානං, ගිරිසෙට්ඨො පවුච්චති;
සෙතො හිමවතං සෙට්ඨො, ආදිච්චො අඝගාමිනං.
‘‘සමුද්දො උදධිනං සෙට්ඨො, නක්ඛත්තානඤ්ච චන්දිමා [නක්ඛත්තානංව චන්දිමා (ක.)];
සදෙවකස්ස ලොකස්ස, බුද්ධො අග්ගො පවුච්චතී’’ති.
නානාතිත්ථියවග්ගො තතියො.
තස්සුද්දානං –
සිවො ඛෙමො ච සෙරී ච, ඝටී ජන්තු ච රොහිතො;
නන්දො නන්දිවිසාලො ච, සුසිමො නානාතිත්ථියෙන තෙ දසාති.
දෙවපුත්තසංයුත්තං සමත්තං.