8. තායනසුත්තං
89. සාවත්ථිනිදානං. අථ ඛො තායනො දෙවපුත්තො පුරාණතිත්ථකරො අභික්කන්තාය රත්තියා අභික්කන්තවණ්ණො කෙවලකප්පං ජෙතවනං ඔභාසෙත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං අට්ඨාසි. එකමන්තං ඨිතො ඛො තායනො දෙවපුත්තො භගවතො සන්තිකෙ ඉමා ගාථායො අභාසි –
‘‘ඡින්ද සොතං පරක්කම්ම, කාමෙ පනුද බ්රාහ්මණ;
නප්පහාය මුනී කාමෙ, නෙකත්තමුපපජ්ජති.
‘‘කයිරා චෙ කයිරාථෙනං, දළ්හමෙනං පරක්කමෙ;
සිථිලො හි පරිබ්බාජො, භිය්යො ආකිරතෙ රජං.
‘‘අකතං දුක්කටං [දුක්කතං (සී. පී.)] සෙය්යො, පච්ඡා තපති දුක්කටං;
කතඤ්ච සුකතං සෙය්යො, යං කත්වා නානුතප්පති.
‘‘කුසො යථා දුග්ගහිතො, හත්ථමෙවානුකන්තති;
සාමඤ්ඤං දුප්පරාමට්ඨං, නිරයායූපකඩ්ඪති.
‘‘යං කිඤ්චි සිථිලං කම්මං, සංකිලිට්ඨඤ්ච යං වතං;
සඞ්කස්සරං බ්රහ්මචරියං, න තං හොති මහප්ඵල’’න්ති.
ඉදමවොච තායනො දෙවපුත්තො; ඉදං වත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා තත්ථෙවන්තරධායීති.
අථ ඛො භගවා තස්සා රත්තියා අච්චයෙන භික්ඛූ ආමන්තෙසි – ‘‘ඉමං, භික්ඛවෙ, රත්තිං තායනො නාම දෙවපුත්තො පුරාණතිත්ථකරො අභික්කන්තාය රත්තියා අභික්කන්තවණ්ණො කෙවලකප්පං ජෙතවනං ඔභාසෙත්වා යෙනාහං තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා මං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං අට්ඨාසි. එකමන්තං ඨිතො ඛො, භික්ඛවෙ, තායනො දෙවපුත්තො මම සන්තිකෙ ඉමා ගාථායො අභාසි –
‘‘ඡින්ද සොතං පරක්කම්ම, කාමෙ පනුද බ්රාහ්මණ;
නප්පහාය මුනී කාමෙ, නෙකත්තමුපපජ්ජති.
‘‘කයිරා චෙ කයිරාථෙනං, දළ්හමෙනං පරක්කමෙ;
සිථිලො හි පරිබ්බාජො, භිය්යො ආකිරතෙ රජං.
‘‘අකතං දුක්කටං සෙය්යො, පච්ඡා තපති දුක්කටං;
කතඤ්ච සුකතං සෙය්යො, යං කත්වා නානුතප්පති.
‘‘කුසො යථා දුග්ගහිතො, හත්ථමෙවානුකන්තති;
සාමඤ්ඤං දුප්පරාමට්ඨං, නිරයායූපකඩ්ඪති.
‘‘යං කිඤ්චි සිථිලං කම්මං, සංකිලිට්ඨඤ්ච යං වතං;
සඞ්කස්සරං බ්රහ්මචරියං, න තං හොති මහප්ඵල’’න්ති.
‘‘ඉදමවොච, භික්ඛවෙ, තායනො දෙවපුත්තො, ඉදං වත්වා මං අභිවාදෙත්වා පදක්ඛිණං කත්වා තත්ථෙවන්තරධායි. උග්ගණ්හාථ, භික්ඛවෙ, තායනගාථා; පරියාපුණාථ, භික්ඛවෙ, තායනගාථා; ධාරෙථ, භික්ඛවෙ, තායනගාථා. අත්ථසංහිතා, භික්ඛවෙ, තායනගාථා ආදිබ්රහ්මචරියිකා’’ති.