10. දුතියපජ්ජුන්නධීතුසුත්තං

40. එවං මෙ සුතං – එකං සමයං භගවා වෙසාලියං විහරති මහාවනෙ කූටාගාරසාලායං. අථ ඛො චූළකොකනදා [චුල්ලකොකනදා (සී. ස්‍යා. කං.)] පජ්ජුන්නස්ස ධීතා අභික්කන්තාය රත්තියා අභික්කන්තවණ්ණා කෙවලකප්පං මහාවනං ඔභාසෙත්වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ්කමි; උපසඞ්කමිත්වා භගවන්තං අභිවාදෙත්වා එකමන්තං අට්ඨාසි. එකමන්තං ඨිතා ඛො සා දෙවතා චූළකොකනදා පජ්ජුන්නස්ස ධීතා භගවතො සන්තිකෙ ඉමා ගාථායො අභාසි –

‘‘ඉධාගමා විජ්ජුපභාසවණ්ණා, කොකනදා පජ්ජුන්නස්ස ධීතා;

බුද්ධඤ්ච ධම්මඤ්ච නමස්සමානා, ගාථාචිමා අත්ථවතී අභාසි.

‘‘බහුනාපි ඛො තං විභජෙය්‍යං, පරියායෙන තාදිසො ධම්මො;

සංඛිත්තමත්ථං [සංඛිත්තමත්තං (ක.)] ලපයිස්සාමි, යාවතා මෙ මනසා පරියත්තං.

‘‘පාපං න කයිරා වචසා මනසා,

කායෙන වා කිඤ්චන සබ්බලොකෙ;

කාමෙ පහාය සතිමා සම්පජානො,

දුක්ඛං න සෙවෙථ අනත්ථසංහිත’’න්ති.

සතුල්ලපකායිකවග්ගො චතුත්ථො.

තස්සුද්දානං –

සබ්භිමච්ඡරිනා සාධු, න සන්තුජ්ඣානසඤ්ඤිනො;

සද්ධා සමයො සකලිකං, උභො පජ්ජුන්නධීතරොති.