1. වඩ්ඪමාතුථෙරීගාථා

204. ‘‘මා සු තෙ වඩ්ඪ ලොකම්හි, වනථො ආහු කුදාචනං;

මා පුත්තක පුනප්පුනං, අහු දුක්ඛස්ස භාගිමා.

205. ‘‘සුඛඤ්හි වඩ්ඪ මුනයො, අනෙජා ඡින්නසංසයා;

සීතිභූතා දමප්පත්තා, විහරන්ති අනාසවා.

206. ‘‘තෙහානුචිණ්ණං ඉසීභි, මග්ගං දස්සනපත්තියා;

දුක්ඛස්සන්තකිරියාය, ත්වං වඩ්ඪ අනුබ්‍රූහය’’.

207. ‘‘විසාරදාව භණසි, එතමත්ථං ජනෙත්ති මෙ;

මඤ්ඤාමි නූන මාමිකෙ, වනථො තෙ න විජ්ජති’’.

208. ‘‘යෙ කෙචි වඩ්ඪ සඞ්ඛාරා, හීනා උක්කට්ඨමජ්ඣිමා;

අණූපි අණුමත්තොපි, වනථො මෙ න විජ්ජති.

209. ‘‘සබ්බෙ මෙ ආසවා ඛීණා, අප්පමත්තස්ස ඣායතො;

තිස්සො විජ්ජා අනුප්පත්තා, කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.

210. ‘‘උළාරං වත මෙ මාතා, පතොදං සමවස්සරි;

පරමත්ථසඤ්හිතා ගාථා, යථාපි අනුකම්පිකා.

211. ‘‘තස්සාහං වචනං සුත්වා, අනුසිට්ඨිං ජනෙත්තියා;

ධම්මසංවෙගමාපාදිං, යොගක්ඛෙමස්ස පත්තියා.

212. ‘‘සොහං පධානපහිතත්තො, රත්තින්දිවමතන්දිතො;

මාතරා චොදිතො සන්තො, අඵුසිං සන්තිමුත්තමං’’.

… වඩ්ඪමාතා ථෙරී….

නවකනිපාතො නිට්ඨිතො.