3. ඛෙමාථෙරීගාථා

139. ‘‘දහරා ත්වං රූපවතී, අහම්පි දහරො යුවා;

පඤ්චඞ්ගිකෙන තුරියෙන [තූරෙන (ක.)], එහි ඛෙමෙ රමාමසෙ’’.

140. ‘‘ඉමිනා පූතිකායෙන, ආතුරෙන පභඞ්ගුනා;

අට්ටියාමි හරායාමි, කාමතණ්හා සමූහතා.

141. ‘‘සත්තිසූලූපමා කාමා, ඛන්ධාසං අධිකුට්ටනා;

යං ‘ත්වං කාමරතිං’ බ්‍රූසි, ‘අරතී’ දානි සා මම.

142. ‘‘සබ්බත්ථ විහතා නන්දී, තමොඛන්ධො පදාලිතො;

එවං ජානාහි පාපිම, නිහතො ත්වමසි අන්තක.

143. ‘‘නක්ඛත්තානි නමස්සන්තා, අග්ගිං පරිචරං වනෙ;

යථාභුච්චමජානන්තා, බාලා සුද්ධිමමඤ්ඤථ.

144. ‘‘අහඤ්ච ඛො නමස්සන්තී, සම්බුද්ධං පුරිසුත්තමං;

පමුත්තා [පරිමුත්තා (සී. ස්‍යා.)] සබ්බදුක්ඛෙහි, සත්ථුසාසනකාරිකා’’ති.

… ඛෙමා ථෙරී….