15. චත්තාලීසනිපාතො

1. ඉසිදාසීථෙරීගාථා

402. නගරම්හි කුසුමනාමෙ, පාටලිපුත්තම්හි පථවියා මණ්ඩෙ;

සක්‍යකුලකුලීනායො, ද්වෙ භික්ඛුනියො හි ගුණවතියො.

403. ඉසිදාසී තත්ථ එකා, දුතියා බොධීති සීලසම්පන්නා ච;

ඣානජ්ඣායනරතායො, බහුස්සුතායො ධුතකිලෙසායො.

404. තා පිණ්ඩාය චරිත්වා, භත්තත්ථං [භත්තත්තං (සී.)] කරිය ධොතපත්තායො;

රහිතම්හි සුඛනිසින්නා, ඉමා ගිරා අබ්භුදීරෙසුං.

405. ‘‘පාසාදිකාසි අය්‍යෙ, ඉසිදාසි වයොපි තෙ අපරිහීනො;

කිං දිස්වාන බ්‍යාලිකං, අථාසි නෙක්ඛම්මමනුයුත්තා’’.

406. එවමනුයුඤ්ජියමානා සා, රහිතෙ ධම්මදෙසනාකුසලා;

ඉසිදාසී වචනමබ්‍රවි, ‘‘සුණ බොධි යථාම්හි පබ්බජිතා.

407. ‘‘උජ්ජෙනියා පුරවරෙ, මය්හං පිතා සීලසංවුතො සෙට්ඨි;

තස්සම්හි එකධීතා, පියා මනාපා ච දයිතා ච.

408. ‘‘අථ මෙ සාකෙතතො වරකා, ආගච්ඡුමුත්තමකුලීනා;

සෙට්ඨී පහූතරතනො, තස්ස මමං සුණ්හමදාසි තාතො.

409. ‘‘සස්සුයා සස්සුරස්ස ච, සායං පාතං පණාමමුපගම්ම;

සිරසා කරොමි පාදෙ, වන්දාමි යථාම්හි අනුසිට්ඨා.

410. ‘‘යා මය්හං සාමිකස්ස, භගිනියො භාතුනො පරිජනො වා;

තමෙකවරකම්පි දිස්වා, උබ්බිග්ගා ආසනං දෙමි.

411. ‘‘අන්නෙන ච පානෙන ච, ඛජ්ජෙන ච යඤ්ච තත්ථ සන්නිහිතං;

ඡාදෙමි උපනයාමි ච, දෙමි ච යං යස්ස පතිරූපං.

412. ‘‘කාලෙන උපට්ඨහිත්වා [උට්ඨහිත්වා (ස්‍යා. ක.), උපට්ඨහිතුං (?)], ඝරං සමුපගමාමි උම්මාරෙ;

ධොවන්තී හත්ථපාදෙ, පඤ්ජලිකා සාමිකමුපෙමි.

413. ‘‘කොච්ඡං පසාදං අඤ්ජනිඤ්ච, ආදාසකඤ්ච ගණ්හිත්වා;

පරිකම්මකාරිකා විය, සයමෙව පතිං විභූසෙමි.

414. ‘‘සයමෙව ඔදනං සාධයාමි, සයමෙව භාජනං ධොවන්තී;

මාතාව එකපුත්තකං, තථා [තදා (සී.)] භත්තාරං පරිචරාමි.

415. ‘‘එවං මං භත්තිකතං, අනුරත්තං කාරිකං නිහතමානං;

උට්ඨායිකං [උට්ඨාහිකං (ක.)] අනලසං, සීලවතිං දුස්සතෙ භත්තා.

416. ‘‘සො මාතරඤ්ච පිතරඤ්ච, භණති ‘ආපුච්ඡහං ගමිස්සාමි;

ඉසිදාසියා න සහ වච්ඡං, එකාගාරෙහං [එකඝරෙප’හං (?)] සහ වත්ථුං’.

417. ‘‘‘මා එවං පුත්ත අවච, ඉසිදාසී පණ්ඩිතා පරිබ්‍යත්තා;

උට්ඨායිකා අනලසා, කිං තුය්හං න රොචතෙ පුත්ත’.

418. ‘‘‘න ච මෙ හිංසති කිඤ්චි, න චහං ඉසිදාසියා සහ වච්ඡං;

දෙස්සාව මෙ අලං මෙ, අපුච්ඡාහං [ආපුච්ඡාහං (ස්‍යා.), ආපුච්ඡහං-නාපුච්ඡහං (?)] ගමිස්සාමි’.

419. ‘‘තස්ස වචනං සුණිත්වා, සස්සු සසුරො ච මං අපුච්ඡිංසු;

‘කිස්ස [කිංස (?)] තයා අපරද්ධං, භණ විස්සට්ඨා යථාභූතං’.

420. ‘‘‘නපිහං අපරජ්ඣං කිඤ්චි, නපි හිංසෙමි න භණාමි දුබ්බචනං;

කිං සක්කා කාතුය්‍යෙ, යං මං විද්දෙස්සතෙ භත්තා’.

421. ‘‘තෙ මං පිතුඝරං පටිනයිංසු, විමනා දුඛෙන අධිභූතා;

‘පුත්තමනුරක්ඛමානා, ජිතාම්හසෙ රූපිනිං ලක්ඛිං’.

422. ‘‘අථ මං අදාසි තාතො, අඩ්ඪස්ස ඝරම්හි දුතියකුලිකස්ස;

තතො උපඩ්ඪසුඞ්කෙන, යෙන මං වින්දථ සෙට්ඨි.

423. ‘‘තස්සපි ඝරම්හි මාසං, අවසිං අථ සොපි මං පටිච්ඡරයි [පටිච්ඡසි (සී. ක.), පටිච්ඡති (ස්‍යා.), පටිච්ඡරති (ක.)];

දාසීව උපට්ඨහන්තිං, අදූසිකං සීලසම්පන්නං.

424. ‘‘භික්ඛාය ච විචරන්තං, දමකං දන්තං මෙ පිතා භණති;

‘හොහිසි [සොහිසි (සබ්බත්ථ)] මෙ ජාමාතා, නික්ඛිප පොට්ඨිඤ්ච [පොන්තිං (සී. ස්‍යා.)] ඝටිකඤ්ච’.

425. ‘‘සොපි වසිත්වා පක්ඛං [පක්කමථ (සී.)], අථ තාතං භණති ‘දෙහි මෙ පොට්ඨිං;

ඝටිකඤ්ච මල්ලකඤ්ච, පුනපි භික්ඛං චරිස්සාමි’.

426. ‘‘අථ නං භණතී තාතො, අම්මා සබ්බො ච මෙ ඤාතිගණවග්ගො;

‘කිං තෙ න කීරති ඉධ, භණ ඛිප්පං තං තෙ කරිහි’ති.

427. ‘‘එවං භණිතො භණති, ‘යදි මෙ අත්තා සක්කොති අලං මය්හං;

ඉසිදාසියා න සහ වච්ඡං, එකඝරෙහං සහ වත්ථුං’.

428. ‘‘විස්සජ්ජිතො ගතො සො, අහම්පි එකාකිනී විචින්තෙමි;

‘ආපුච්ඡිතූන ගච්ඡං, මරිතුයෙ [මරිතායෙ (සී.), මරිතුං (ස්‍යා.)] වා පබ්බජිස්සං වා’.

429. ‘‘අථ අය්‍යා ජිනදත්තා, ආගච්ඡී ගොචරාය චරමානා;

තාතකුලං විනයධරී, බහුස්සුතා සීලසම්පන්නා.

430. ‘‘තං දිස්වාන අම්හාකං, උට්ඨායාසනං තස්සා පඤ්ඤාපයිං;

නිසින්නාය ච පාදෙ, වන්දිත්වා භොජනමදාසිං.

431. ‘‘අන්නෙන ච පානෙන ච, ඛජ්ජෙන ච යඤ්ච තත්ථ සන්නිහිතං;

සන්තප්පයිත්වා අවචං, ‘අය්‍යෙ ඉච්ඡාමි පබ්බජිතුං’.

432. ‘‘අථ මං භණතී තාතො, ‘ඉධෙව පුත්තක [පුත්තිකෙ (ස්‍යා. ක.)] චරාහි ත්වං ධම්මං;

අන්නෙන ච පානෙන ච, තප්පය සමණෙ ද්විජාතී ච’.

433. ‘‘අථහං භණාමි තාතං, රොදන්තී අඤ්ජලිං පණාමෙත්වා;

‘පාපඤ්හි මයා පකතං, කම්මං තං නිජ්ජරෙස්සාමි’.

434. ‘‘අථ මං භණතී තාතො, ‘පාපුණ බොධිඤ්ච අග්ගධම්මඤ්ච;

නිබ්බානඤ්ච ලභස්සු, යං සච්ඡිකරී ද්විපදසෙට්ඨො’.

435. ‘‘මාතාපිතූ අභිවාදයිත්වා, සබ්බඤ්ච ඤාතිගණවග්ගං;

සත්තාහං පබ්බජිතා, තිස්සො විජ්ජා අඵස්සයිං.

436. ‘‘ජානාමි අත්තනො සත්ත, ජාතියො යස්සයං ඵලවිපාකො;

තං තව ආචික්ඛිස්සං, තං එකමනා නිසාමෙහි.

437. ‘‘නගරම්හි එරකච්ඡෙ [එරකකච්ඡෙ (ස්‍යා. ක.)], සුවණ්ණකාරො අහං පහූතධනො;

යොබ්බනමදෙන මත්තො සො, පරදාරං අසෙවිහං.

438. ‘‘සොහං තතො චවිත්වා, නිරයම්හි අපච්චිසං චිරං;

පක්කො තතො ච උට්ඨහිත්වා, මක්කටියා කුච්ඡිමොක්කමිං.

439. ‘‘සත්තාහජාතකං මං, මහාකපි යූථපො නිල්ලච්ඡෙසි;

තස්සෙතං කම්මඵලං, යථාපි ගන්ත්වාන පරදාරං.

440. ‘‘සොහං තතො චවිත්වා, කාලං කරිත්වා සින්ධවාරඤ්ඤෙ;

කාණාය ච ඛඤ්ජාය ච, එළකියා කුච්ඡිමොක්කමිං.

441. ‘‘ද්වාදස වස්සානි අහං, නිල්ලච්ඡිතො දාරකෙ පරිවහිත්වා;

කිමිනාවට්ටො අකල්ලො, යථාපි ගන්ත්වාන පරදාරං.

442. ‘‘සොහං තතො චවිත්වා, ගොවාණිජකස්ස ගාවියා ජාතො;

වච්ඡො ලාඛාතම්බො, නිල්ලච්ඡිතො ද්වාදසෙ මාසෙ.

443. ‘‘වොඪූන [තෙ පුන (ස්‍යා. ක.), වොධුන (ක. අට්ඨ.)] නඞ්ගලමහං, සකටඤ්ච ධාරයාමි;

අන්ධොවට්ටො අකල්ලො, යථාපි ගන්ත්වාන පරදාරං.

444. ‘‘සොහං තතො චවිත්වා, වීථියා දාසියා ඝරෙ ජාතො;

නෙව මහිලා න පුරිසො, යථාපි ගන්ත්වාන පරදාරං.

445. ‘‘තිංසතිවස්සම්හි මතො, සාකටිකකුලම්හි දාරිකා ජාතා;

කපණම්හි අප්පභොගෙ, ධනික [අණික (අට්ඨ.), තංසංවණ්ණනායම්පි අත්ථයුත්ති ගවෙසිතබ්බා] පුරිසපාතබහුලම්හි.

446. ‘‘තං මං තතො සත්ථවාහො, උස්සන්නාය විපුලාය වඩ්ඪියා;

ඔකඩ්ඪති විලපන්තිං, අච්ඡින්දිත්වා කුලඝරස්මා.

447. ‘‘අථ සොළසමෙ වස්සෙ, දිස්වා මං පත්තයොබ්බනං කඤ්ඤං;

ඔරුන්ධතස්ස පුත්තො, ගිරිදාසො නාම නාමෙන.

448. ‘‘තස්සපි අඤ්ඤා භරියා, සීලවතී ගුණවතී යසවතී ච;

අනුරත්තා [අනුවත්තා (ක.)] භත්තාරං, තස්සාහං [තස්ස තං (?)] විද්දෙසනමකාසිං.

449. ‘‘තස්සෙතං කම්මඵලං, යං මං අපකීරිතූන ගච්ඡන්ති;

දාසීව උපට්ඨහන්තිං, තස්සපි අන්තො කතො මයා’’ති.

… ඉසිදාසී ථෙරී….

චත්තාලීසනිපාතො නිට්ඨිතො.