1. උප්පලවණ්ණාථෙරීගාථා

224. ‘‘උභො මාතා ච ධීතා ච, මයං ආසුං [ආභුං (සී.)] සපත්තියො;

තස්සා මෙ අහු සංවෙගො, අබ්භුතො ලොමහංසනො.

225. ‘‘ධිරත්ථු කාමා අසුචී, දුග්ගන්ධා බහුකණ්ටකා;

යත්ථ මාතා ච ධීතා ච, සභරියා මයං අහුං.

226. ‘‘කාමෙස්වාදීනවං දිස්වා, නෙක්ඛම්මං දට්ඨු ඛෙමතො;

සා පබ්බජ්ජිං රාජගහෙ, අගාරස්මානගාරියං.

227. ‘‘පුබ්බෙනිවාසං ජානාමි, දිබ්බචක්ඛුං විසොධිතං;

චෙතොපරිච්චඤාණඤ්ච, සොතධාතු විසොධිතා.

228. ‘‘ඉද්ධීපි මෙ සච්ඡිකතා, පත්තො මෙ ආසවක්ඛයො;

ඡළභිඤ්ඤා සච්ඡිකතා, කතං බුද්ධස්ස සාසනං.

229. ‘‘ඉද්ධියා අභිනිම්මිත්වා, චතුරස්සං රථං අහං;

බුද්ධස්ස පාදෙ වන්දිත්වා, ලොකනාථස්ස තාදිනො’’ [සිරීමතො (ස්‍යා. ක.)].

230. ‘‘සුපුප්ඵිතග්ගං උපගම්ම පාදපං, එකා තුවං තිට්ඨසි සාලමූලෙ [රුක්ඛමූලෙ (ස්‍යා. ක.)];

න චාපි තෙ දුතියො අත්ථි කොචි, න ත්වං බාලෙ භායසි ධුත්තකානං’’.

231. ‘‘සතං සහස්සානිපි ධුත්තකානං, සමාගතා එදිසකා භවෙය්‍යුං;

ලොමං න ඉඤ්ජෙ නපි සම්පවෙධෙ, කිං මෙ තුවං මාර කරිස්සසෙකො.

232. ‘‘එසා අන්තරධායාමි, කුච්ඡිං වා පවිසාමි තෙ;

භමුකන්තරෙ තිට්ඨාමි, තිට්ඨන්තිං මං න දක්ඛසි.

233. ‘‘චිත්තම්හි වසීභූතාහං, ඉද්ධිපාදා සුභාවිතා;

ඡළභිඤ්ඤා සච්ඡිකතා, කතං බුද්ධස්ස සාසනං.

234. ‘‘සත්තිසූලූපමා කාමා, ඛන්ධාසං අධිකුට්ටනා;

යං ත්වං ‘කාමරතිං’ බ්‍රූසි, ‘අරතී’ දානි සා මම.

235. ‘‘සබ්බත්ථ විහතා නන්දී, තමොඛන්ධො පදාලිතො;

එවං ජානාහි පාපිම, නිහතො ත්වමසි අන්තකා’’ති.

… උප්පලවණ්ණා ථෙරී….

ද්වාදසනිපාතො නිට්ඨිතො.