6. සෙලත්ථෙරගාථා
818. ‘‘පරිපුණ්ණකායො සුරුචි, සුජාතො චාරුදස්සනො;
සුවණ්ණවණ්ණොසි භගවා, සුසුක්කදාඨොසි වීරියවා [සුසුක්කදාඨො විරීයවා (සී.)].
819. ‘‘නරස්ස හි සුජාතස්ස, යෙ භවන්ති වියඤ්ජනා;
සබ්බෙ තෙ තව කායස්මිං, මහාපුරිසලක්ඛණා.
820. ‘‘පසන්නනෙත්තො සුමුඛො, බ්රහා උජු පතාපවා;
මජ්ඣෙ සමණසඞ්ඝස්ස, ආදිච්චොව විරොචසි.
821. ‘‘කල්යාණදස්සනො භික්ඛු, කඤ්චනසන්නිභත්තචො;
කිං තෙ සමණභාවෙන, එවං උත්තමවණ්ණිනො.
822. ‘‘රාජා අරහසි භවිතුං, චක්කවත්තී රථෙසභො;
චාතුරන්තො විජිතාවී, ජම්බුසණ්ඩස්ස [ජම්බුමණ්ඩස්ස (ක.)] ඉස්සරො.
823. ‘‘ඛත්තියා භොගී රාජානො [භොගා රාජානො (සී. ක.), භොජරාජානො (ස්යා.)], අනුයන්තා භවන්ති තෙ;
රාජාභිරාජා [රාජාධිරාජා (සී. ක.)] මනුජින්දො, රජ්ජං කාරෙහි ගොතම’’.
824. ‘‘රාජාහමස්මි සෙල, (සෙලාති භගවා) ධම්මරාජා අනුත්තරො;
ධම්මෙන චක්කං වත්තෙමි, චක්කං අප්පටිවත්තියං’’.
825. ‘‘සම්බුද්ධො පටිජානාසි, (ඉති සෙලො බ්රාහ්මණො) ධම්මරාජා අනුත්තරො;
‘ධම්මෙන චක්කං වත්තෙමි’, ඉති භාසථ ගොතම.
826. ‘‘කො නු සෙනාපති භොතො, සාවකො සත්ථුරන්වයො [අන්වයො (සී.)];
කො තෙතමනුවත්තෙති, ධම්මචක්කං පවත්තිතං’’.
827. ‘‘මයා පවත්තිතං චක්කං, (සෙලාති භගවා) ධම්මචක්කං අනුත්තරං;
සාරිපුත්තො අනුවත්තෙති, අනුජාතො තථාගතං.
828. ‘‘අභිඤ්ඤෙය්යං අභිඤ්ඤාතං, භාවෙතබ්බඤ්ච භාවිතං;
පහාතබ්බං පහීනං මෙ, තස්මා බුද්ධොස්මි බ්රාහ්මණ.
829. ‘‘විනයස්සු මයි කඞ්ඛං, අධිමුඤ්චස්සු බ්රාහ්මණ;
දුල්ලභං දස්සනං හොති, සම්බුද්ධානං අභිණ්හසො.
830. ‘‘යෙසං වෙ දුල්ලභො ලොකෙ, පාතුභාවො අභිණ්හසො;
සොහං බ්රාහ්මණ බුද්ධොස්මි, සල්ලකත්තො [සල්ලකන්තො (සී.)] අනුත්තරො.
831. ‘‘බ්රහ්මභූතො අතිතුලො, මාරසෙනප්පමද්දනො;
සබ්බාමිත්තෙ වසෙ [වසී (ස්යා. ක., ම. නි. 2.399; සු. නි. 966)] කත්වා, මොදාමි අකුතොභයො’’.
832. ‘‘ඉදං භොන්තො නිසාමෙථ, යථා භාසති චක්ඛුමා;
සල්ලකත්තො මහාවීරො, සීහොව නදතී වනෙ.
833. ‘‘බ්රහ්මභූතං අතිතුලං, මාරසෙනප්පමද්දනං;
කො දිස්වා නප්පසීදෙය්ය, අපි කණ්හාභිජාතිකො.
834. ‘‘යො මං ඉච්ඡති අන්වෙතු, යො වා නිච්ඡති ගච්ඡතු;
ඉධාහං පබ්බජිස්සාමි, වරපඤ්ඤස්ස සන්තිකෙ’’.
835. ‘‘එතං චෙ රුච්චති භොතො, සම්මාසම්බුද්ධසාසනං;
මයම්පි පබ්බජිස්සාම, වරපඤ්ඤස්ස සන්තිකෙ.
836. ‘‘බ්රාහ්මණා තිසතා ඉමෙ, යාචන්ති පඤ්ජලීකතා;
‘බ්රහ්මචරියං චරිස්සාම, භගවා තව සන්තිකෙ’’’.
837. ‘‘ස්වාඛාතං බ්රහ්මචරියං, (සෙලාති භගවා) සන්දිට්ඨිකමකාලිකං;
යත්ථ අමොඝා පබ්බජ්ජා, අප්පමත්තස්ස සික්ඛතො’’.
838. ‘‘යං තං සරණමාගම්හ [සරණමාගම්ම (සබ්බත්ථ)], ඉතො අට්ඨමෙ [අට්ඨමි (ස්යා. ක.)] චක්ඛුම;
සත්තරත්තෙන භගවා, දන්තාම්හ තව සාසනෙ.
839. ‘‘තුවං බුද්ධො තුවං සත්ථා, තුවං මාරාභිභූ මුනි;
තුවං අනුසයෙ ඡෙත්වා, තිණ්ණො තාරෙසිමං පජං.
840. ‘‘උපධී තෙ සමතික්කන්තා, ආසවා තෙ පදාලිතා;
සීහොව අනුපාදානො, පහීනභයභෙරවො.
841. ‘‘භික්ඛවො තිසතා ඉමෙ, තිට්ඨන්ති පඤ්ජලීකතා;
පාදෙ වීර පසාරෙහි, නාගා වන්දන්තු සත්ථුනො’’ති.
… සෙලො ථෙරො….