9. පිලින්දවච්ඡත්ථෙරගාථා

9. ‘‘ස්වාගතං න දුරාගතං [නාපගතං (සී. ස්‍යා.)], නයිදං දුමන්තිතං මම;

සංවිභත්තෙසු ධම්මෙසු, යං සෙට්ඨං තදුපාගමි’’න්ති.

ඉත්ථං සුදං ආයස්මා පිලින්දවච්ඡො [පිලින්දිවච්ඡො (සී.)] ථෙරො ගාථං අභාසිත්ථාති.