4. පුණ්ණත්ථෙරගාථා

4. ‘‘සම්භිරෙව සමාසෙථ, පණ්ඩිතෙහත්ථදස්සිභි;

අත්ථං මහන්තං ගම්භීරං, දුද්දසං නිපුණං අණුං;

ධීරා සමධිගච්ඡන්ති, අප්පමත්තා විචක්ඛණා’’ති.

ඉත්ථං සුදං ආයස්මා පුණ්ණො මන්තාණිපුත්තො [මන්තානිපුත්තො (ස්‍යා. ක.)] ථෙරො ගාථං අභාසිත්ථාති.