1. සුභූතිත්ථෙරගාථා

1. ‘‘ඡන්නා මෙ කුටිකා සුඛා නිවාතා, වස්ස දෙව යථාසුඛං;

චිත්තං මෙ සුසමාහිතං විමුත්තං, ආතාපී විහරාමි වස්ස දෙවා’’ති.

ඉත්ථං සුදං [ඉත්ථං සුමං (ක. අට්ඨ.)] ආයස්මා සුභූතිත්ථෙරො ගාථං අභාසිත්ථාති.