6. උපසීවමාණවපුච්ඡා

94. ‘‘එකො අහං සක්ක මහන්තමොඝං, [ඉච්චායස්මා උපසීවො]

අනිස්සිතො නො විසහාමි තාරිතුං;

ආරම්මණං බ්‍රූහි සමන්තචක්ඛු, යං නිස්සිතො ඔඝමිමං තරෙය්‍යං’’.

95. ‘‘ආකිඤ්චඤ්ඤං පෙක්ඛමානො සතිමා, [උපසීවාති භගවා]

නත්ථීති නිස්සාය තරස්සු ඔඝං;

කාමෙ පහාය විරතො කථාහි, තණ්හක්ඛයං නත්තමහාභිපස්ස’’.

96. ‘‘සබ්බෙසු කාමෙසු යො වීතරාගො, [ඉච්චායස්මා උපසීවො]

ආකිඤ්චඤ්ඤං නිස්සිතො හිත්වා මඤ්ඤං;

සඤ්ඤාවිමොක්ඛෙ පරමෙ විමුත්තො [ධිමුත්තො (ක.)], තිට්ඨෙ නු සො තත්ථ අනානුයායී’’ [අනානුවායී (ස්‍යා. ක.)].

97. ‘‘සබ්බෙසු කාමෙසු යො වීතරාගො, [උපසීවාති භගවා]

ආකිඤ්චඤ්ඤං නිස්සිතො හිත්වා මඤ්ඤං;

සඤ්ඤාවිමොක්ඛෙ පරමෙ විමුත්තො, තිට්ඨෙය්‍ය සො තත්ථ අනානුයායී’’.

98. ‘‘තිට්ඨෙ චෙ සො තත්ථ අනානුයායී, පූගම්පි වස්සානං සමන්තචක්ඛු;

තත්ථෙව සො සීතිසියා විමුත්තො, චවෙථ විඤ්ඤාණං තථාවිධස්ස’’.

99. ‘‘අච්චි යථා වාතවෙගෙන ඛිත්තා, [උපසීවාති භගවා]

අත්ථං පලෙති න උපෙති සඞ්ඛං;

එවං මුනී නාමකායා විමුත්තො, අත්ථං පලෙති න උපෙති සඞ්ඛං’’.

100. ‘‘අත්ථඞ්ගතො සො උද වා සො නත්ථි, උදාහු වෙ සස්සතියා අරොගො;

තං මෙ මුනී සාධු වියාකරොහි, තථා හි තෙ විදිතො එස ධම්මො’’.

101. ‘‘අත්ථඞ්ගතස්ස න පමාණමත්ථි, [උපසීවාති භගවා]

යෙන නං වජ්ජුං තං තස්ස නත්ථි;

සබ්බෙසු ධම්මෙසු සමූහතෙසු, සමූහතා වාදපථාපි සබ්බෙ’’ති.

උපසීවමාණවපුච්ඡා ඡට්ඨී.