368. තචසාරජාතකං (5-2-8)
95. අමිත්තහත්ථත්ථගතා [හත්ථත්තගතා (කත්ථචි, සී. නිය්‍ය)], තචසාරසමප්පිතා;
පසන්නමුඛවණ්ණාත්ථ, කස්මා තුම්හෙ න සොචථ.
96. න සොචනාය පරිදෙවනාය, අත්ථොව ලබ්භො [අත්ථො ච ලබ්භා (සී. ස්‍යා.), අත්ථොධ ලබ්භා (අ. නි. 5.48)] අපි අප්පකොපි;
සොචන්තමෙනං දුඛිතං විදිත්වා, පච්චත්ථිකා අත්තමනා භවන්ති.
97. යතො ච ඛො පණ්ඩිතො ආපදාසු, න වෙධතී අත්ථවිනිච්ඡයඤ්ඤූ;
පච්චත්ථිකාස්ස [පච්චත්ථිකා තෙ (ක.)] දුඛිතා භවන්ති, දිස්වා මුඛං අවිකාරං පුරාණං.
98. ජප්පෙන මන්තෙන සුභාසිතෙන, අනුප්පදානෙන පවෙණියා වා;
යථා යථා යත්ථ ලභෙථ අත්ථං, තථා තථා තත්ථ පරක්කමෙය්‍ය.
99. යතො ච ජානෙය්‍ය අලබ්භනෙය්‍යො, මයා ව [මයා වා (ස්‍යා. ක.)] අඤ්ඤෙන වා එස අත්ථො;
අසොචමානො අධිවාසයෙය්‍ය, කම්මං දළ්හං කින්ති කරොමි දානීති.
තචසාරජාතකං අට්ඨමං.