2. වණ්ණුපථජාතකං

2. අකිලාසුනො වණ්ණුපථෙ [වණ්ණපථෙ (ක.)] ඛණන්තා, උදඞ්ගණෙ තත්ථ පපං අවින්දුං;

එවං මුනී වීරිය [මුනි විරිය (පී.), මුනි වීරිය (ස්‍යා. ක.)] බලූපපන්නො, අකිලාසු වින්දෙ හදයස්ස සන්තින්ති.

වණ්ණුපථජාතකං දුතියං.