25. භික්ඛුවග්ගො

360. චක්ඛුනා සංවරො සාධු, සාධු සොතෙන සංවරො;

ඝානෙන සංවරො සාධු, සාධු ජිව්හාය සංවරො.

361. කායෙන සංවරො සාධු, සාධු වාචාය සංවරො;

මනසා සංවරො සාධු, සාධු සබ්බත්ථ සංවරො;

සබ්බත්ථ සංවුතො භික්ඛු, සබ්බදුක්ඛා පමුච්චති.

362. හත්ථසංයතො පාදසංයතො, වාචාසංයතො සංයතුත්තමො;

අජ්ඣත්තරතො සමාහිතො, එකො සන්තුසිතො තමාහු භික්ඛුං.

363. යො මුඛසංයතො භික්ඛු, මන්තභාණී අනුද්ධතො;

අත්ථං ධම්මඤ්ච දීපෙති, මධුරං තස්ස භාසිතං.

364. ධම්මාරාමො ධම්මරතො, ධම්මං අනුවිචින්තයං;

ධම්මං අනුස්සරං භික්ඛු, සද්ධම්මා න පරිහායති.

365. සලාභං නාතිමඤ්ඤෙය්‍ය, නාඤ්ඤෙසං පිහයං චරෙ;

අඤ්ඤෙසං පිහයං භික්ඛු, සමාධිං නාධිගච්ඡති.

366. අප්පලාභොපි චෙ භික්ඛු, සලාභං නාතිමඤ්ඤති;

තං වෙ දෙවා පසංසන්ති, සුද්ධාජීවිං අතන්දිතං.

367. සබ්බසො නාමරූපස්මිං, යස්ස නත්ථි මමායිතං;

අසතා ච න සොචති, ස වෙ ‘‘භික්ඛූ’’ති වුච්චති.

368. මෙත්තාවිහාරී යො භික්ඛු, පසන්නො බුද්ධසාසනෙ;

අධිගච්ඡෙ පදං සන්තං, සඞ්ඛාරූපසමං සුඛං.

369. සිඤ්ච භික්ඛු ඉමං නාවං, සිත්තා තෙ ලහුමෙස්සති;

ඡෙත්වා රාගඤ්ච දොසඤ්ච, තතො නිබ්බානමෙහිසි.

370. පඤ්ච ඡින්දෙ පඤ්ච ජහෙ, පඤ්ච චුත්තරි භාවයෙ;

පඤ්ච සඞ්ගාතිගො භික්ඛු, ‘‘ඔඝතිණ්ණො’’ති වුච්චති.

371. ඣාය භික්ඛු [ඣාය තුවං භික්ඛු (?)] මා පමාදො [මා ච පමාදො (සී. ස්‍යා. පී.)], මා තෙ කාමගුණෙ රමෙස්සු [භමස්සු (සී. පී.), භවස්සු (ස්‍යා.), රමස්සු (ක.)] චිත්තං;

මා ලොහගුළං ගිලී පමත්තො, මා කන්දි ‘‘දුක්ඛමිද’’න්ති ඩය්හමානො.

372. නත්ථි ඣානං අපඤ්ඤස්ස, පඤ්ඤා නත්ථි අඣායතො [අජ්ඣායිනො (ක.)];

යම්හි ඣානඤ්ච පඤ්ඤා ච, ස වෙ නිබ්බානසන්තිකෙ.

373. සුඤ්ඤාගාරං පවිට්ඨස්ස, සන්තචිත්තස්ස භික්ඛුනො;

අමානුසී රති හොති, සම්මා ධම්මං විපස්සතො.

374. යතො යතො සම්මසති, ඛන්ධානං උදයබ්බයං;

ලභතී [ලභති (පී.), ලභතෙ (ක.)] පීතිපාමොජ්ජං, අමතං තං විජානතං.

375. තත්‍රායමාදි භවති, ඉධ පඤ්ඤස්ස භික්ඛුනො;

ඉන්ද්‍රියගුත්ති සන්තුට්ඨි, පාතිමොක්ඛෙ ච සංවරො.

376. මිත්තෙ භජස්සු කල්‍යාණෙ, සුද්ධාජීවෙ අතන්දිතෙ;

පටිසන්ථාරවුත්‍යස්ස [පටිසන්ධාරවුත්‍යස්ස (ක.)], ආචාරකුසලො සියා;

තතො පාමොජ්ජබහුලො, දුක්ඛස්සන්තං කරිස්සති.

377. වස්සිකා විය පුප්ඵානි, මද්දවානි [මජ්ජවානි (ක. ටීකා) පච්චවානි (ක. අට්ඨ.)] පමුඤ්චති;

එවං රාගඤ්ච දොසඤ්ච, විප්පමුඤ්චෙථ භික්ඛවො.

378. සන්තකායො සන්තවාචො, සන්තවා සුසමාහිතො [සන්තමනො සුසමාහිතො (ස්‍යා. පී.), සන්තමනො සමාහිතො (ක.)];

වන්තලොකාමිසො භික්ඛු, ‘‘උපසන්තො’’ති වුච්චති.

379. අත්තනා චොදයත්තානං, පටිමංසෙථ අත්තනා [පටිමාසෙ අත්තමත්තනා (සී. පී.), පටිමංසෙ තමත්තනා (ස්‍යා.)];

සො අත්තගුත්තො සතිමා, සුඛං භික්ඛු විහාහිසි.

380. අත්තා හි අත්තනො නාථො, (කො හි නාථො පරො සියා) [( ) විදෙසපොත්ථකෙසු නත්ථි]

අත්තා හි අත්තනො ගති;

තස්මා සංයමමත්තානං [සංයමය’ත්තානං (සී. පී.)], අස්සං භද්‍රංව වාණිජො.

381. පාමොජ්ජබහුලො භික්ඛු, පසන්නො බුද්ධසාසනෙ;

අධිගච්ඡෙ පදං සන්තං, සඞ්ඛාරූපසමං සුඛං.

382. යො හවෙ දහරො භික්ඛු, යුඤ්ජති බුද්ධසාසනෙ;

සොමං [සො ඉමං (සී. ස්‍යා. කං. පී.)] ලොකං පභාසෙති, අබ්භා මුත්තොව චන්දිමා.

භික්ඛුවග්ගො පඤ්චවීසතිමො නිට්ඨිතො.