1. තිමිරපුප්ඵියත්ථෙරඅපදානං

1. ‘‘චන්දභාගානදීතීරෙ, අනුසොතං වජාමහං;

නිසින්නං සමණං දිස්වා, විප්පසන්නමනාවිලං.

2. ‘‘තත්ථ චිත්තං පසාදෙත්වා [පසාදෙසිං (ස්‍යා.)], එවං චින්තෙසහං තදා;

තාරයිස්සති තිණ්ණොයං, දන්තොයං දමයිස්සති.

3. ‘‘අස්සාසිස්සති අස්සත්ථො, සන්තො ච සමයිස්සති;

මොචයිස්සති මුත්තො ච, නිබ්බාපෙස්සති නිබ්බුතො.

4. ‘‘එවාහං චින්තයිත්වාන, සිද්ධත්ථස්ස මහෙසිනො;

ගහෙත්වා තිමිරපුප්ඵං, මත්ථකෙ ඔකිරිං අහං [තදා (ස්‍යා.)].

5. ‘‘අඤ්ජලිං පග්ගහෙත්වාන, කත්වා ච නං පදක්ඛිණං;

වන්දිත්වා සත්ථුනො පාදෙ, පක්කාමිං අපරං දිසං.

6. ‘‘අචිරං ගතමත්තං මං, මිගරාජා විහෙඨයි;

පපාතමනුගච්ඡන්තො, තත්ථෙව පපතිං අහං.

7. ‘‘චතුන්නවුතිතො කප්පෙ, යං පුප්ඵමභිරොපයිං;

දුග්ගතිං නාභිජානාමි, පුප්ඵපූජායිදං [බුද්ධපූජායිදං (සී. ස්‍යා.)] ඵලං.

8. ‘‘ඡප්පඤ්ඤාසම්හි කප්පම්හි, සත්තෙවාසුං මහායසා [මහාරහා (ස්‍යා. ක.)];

සත්තරතනසම්පන්නා, චක්කවත්තී මහබ්බලා.

9. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො, විමොක්ඛාපි ච අට්ඨිමෙ;

ඡළභිඤ්ඤා සච්ඡිකතා, කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.

ඉත්ථං සුදං ආයස්මා තිමිරපුප්ඵියො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.

තිමිරපුප්ඵියත්ථෙරස්සාපදානං පඨමං.