9. ධම්මසවනියත්ථෙරඅපදානං

111. ‘‘පදුමුත්තරො නාම ජිනො, සබ්බධම්මාන පාරගූ;

චතුසච්චං පකාසෙන්තො, සන්තාරෙසි බහුං ජනං.

112. ‘‘අහං තෙන සමයෙන, ජටිලො උග්ගතාපනො;

ධුනන්තො වාකචීරානි, ගච්ඡාමි අම්බරෙ තදා.

113. ‘‘බුද්ධසෙට්ඨස්ස උපරි, ගන්තුං න විසහාමහං;

පක්ඛීව සෙලමාසජ්ජ [සෙලමාපජ්ජ (ස්‍යා.)], ගමනං න ලභාමහං.

114. ‘‘න මෙ ඉදං භූතපුබ්බං, ඉරියස්ස විකොපනං;

දකෙ යථා උම්මුජ්ජිත්වා, එවං ගච්ඡාමි අම්බරෙ.

115. ‘‘උළාරභූතො මනුජො, හෙට්ඨාසීනො [හෙට්ඨාපි නො (ක.)] භවිස්සති;

හන්ද මෙනං ගවෙසිස්සං, අපි අත්ථං ලභෙය්‍යහං.

116. ‘‘ඔරොහන්තො අන්තලික්ඛා, සද්දමස්සොසි සත්ථුනො;

අනිච්චතං කථෙන්තස්ස, තමහං උග්ගහිං තදා.

117. ‘‘අනිච්චසඤ්ඤමුග්ගය්හ, අගමාසිං මමස්සමං;

යාවතායුං වසිත්වාන, තත්ථ කාලඞ්කතො අහං.

118. ‘‘චරිමෙ වත්තමානම්හි, තං ධම්මසවනං [ධම්මසවණං (සී.)] සරිං;

තෙන කම්මෙන සුකතෙන, තාවතිංසමගච්ඡහං.

119. ‘‘තිංසකප්පසහස්සානි, දෙවලොකෙ රමිං අහං;

එකපඤ්ඤාසක්ඛත්තුඤ්ච, දෙවරජ්ජමකාරයිං.

120. ‘‘එකසත්තතික්ඛත්තුඤ්ච, චක්කවත්තී අහොසහං;

පදෙසරජ්ජං විපුලං, ගණනාතො අසඞ්ඛියං.

121. ‘‘පිතුගෙහෙ නිසීදිත්වා, සමණො භාවිතින්ද්‍රියො;

ගාථාය පරිදීපෙන්තො, අනිච්චතමුදාහරි [අනිච්චවත්ථුදාහරි (ස්‍යා. ක.)].

122. ‘‘අනුස්සරාමි තං සඤ්ඤං, සංසරන්තො භවාභවෙ;

න කොටිං පටිවිජ්ඣාමි [න කොචි පටිවජ්ජාමි (ක.)], නිබ්බානං අච්චුතං පදං [අයං ගාථා උපරි 43 වග්ගෙ සත්තමාපදානෙ පුරිමගාථාය පුරෙතරං දිස්සති].

123. ‘‘අනිච්චා වත සඞ්ඛාරා, උප්පාදවයධම්මිනො;

උප්පජ්ජිත්වා නිරුජ්ඣන්ති, තෙසං වූපසමො සුඛො.

124. ‘‘සහ ගාථං සුණිත්වාන, පුබ්බකම්මං අනුස්සරිං;

එකාසනෙ නිසීදිත්වා, අරහත්තමපාපුණිං.

125. ‘‘ජාතියා සත්තවස්සොහං, අරහත්තමපාපුණිං;

උපසම්පාදයි බුද්ධො, ගුණමඤ්ඤාය චක්ඛුමා.

126. ‘‘දාරකොව අහං සන්තො, කරණීයං සමාපයිං;

කිං මෙ කරණීයං අජ්ජ, සක්‍යපුත්තස්ස සාසනෙ.

127. ‘‘සතසහස්සිතො කප්පෙ, යං කම්මමකරිං තදා;

දුග්ගතිං නාභිජානාමි, සද්ධම්මසවනෙ ඵලං.

128. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.

ඉත්ථං සුදං ආයස්මා ධම්මසවනියො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.

ධම්මසවනියත්ථෙරස්සාපදානං නවමං.