7. අත්ථසන්දස්සකත්ථෙරඅපදානං

47. ‘‘විසාලමාළෙ ආසීනො, අද්දසං ලොකනායකං;

ඛීණාසවං බලප්පත්තං, භික්ඛුසඞ්ඝපුරක්ඛතං.

48. ‘‘සතසහස්සා තෙවිජ්ජා, ඡළභිඤ්ඤා මහිද්ධිකා;

පරිවාරෙන්ති සම්බුද්ධං, කො දිස්වා නප්පසීදති.

49. ‘‘ඤාණෙ උපනිධා යස්ස, න විජ්ජති සදෙවකෙ;

අනන්තඤාණං සම්බුද්ධං, කො දිස්වා නප්පසීදති.

50. ‘‘ධම්මකායඤ්ච දීපෙන්තං, කෙවලං රතනාකරං;

විකප්පෙතුං [විකොපෙතුං (සී. ස්‍යා.)] න සක්කොන්ති, කො දිස්වා නප්පසීදති.

51. ‘‘ඉමාහි තීහි ගාථාහි, නාරදොව්හයවච්ඡලො [සරගච්ඡියො (සී.), පුරගච්ඡියො (ස්‍යා.)];

පදුමුත්තරං ථවිත්වාන, සම්බුද්ධං අපරාජිතං.

52. ‘‘තෙන චිත්තප්පසාදෙන, බුද්ධසන්ථවනෙන ච;

කප්පානං සතසහස්සං, දුග්ගතිං, නුපපජ්ජහං.

53. ‘‘ඉතො තිංසකප්පසතෙ, සුමිත්තො නාම ඛත්තියො;

සත්තරතනසම්පන්නො, චක්කවත්තී මහබ්බලො.

54. ‘‘පටිසම්භිදා චතස්සො…පෙ… කතං බුද්ධස්ස සාසනං’’.

ඉත්ථං සුදං ආයස්මා අත්ථසන්දස්සකො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.

අත්ථසන්දස්සකත්ථෙරස්සාපදානං සත්තමං.