(31-32) සමදන්තසුසුක්කදාඨාලක්ඛණානි
240. ‘‘යම්පි, භික්ඛවෙ, තථාගතො පුරිමං ජාතිං පුරිමං භවං පුරිමං නිකෙතං පුබ්බෙ මනුස්සභූතො සමානො මිච්ඡාජීවං පහාය සම්මාආජීවෙන ජීවිකං කප්පෙසි, තුලාකූට කංසකූට මානකූට උක්කොටන වඤ්චන නිකති සාචියොග ඡෙදන වධ බන්ධන විපරාමොස ආලොප සහසාකාරා [සාහසාකාරා (සී. ස්‍යා. පී.)] පටිවිරතො අහොසි. සො තස්ස කම්මස්ස කටත්තා උපචිතත්තා උස්සන්නත්තා විපුලත්තා කායස්ස භෙදා පරං මරණා සුගතිං සග්ගං ලොකං උපපජ්ජති. සො තත්ථ අඤ්ඤෙ දෙවෙ දසහි ඨානෙහි අධිගණ්හාති දිබ්බෙන ආයුනා දිබ්බෙන වණ්ණෙන දිබ්බෙන සුඛෙන දිබ්බෙන යසෙන දිබ්බෙන ආධිපතෙය්‍යෙන දිබ්බෙහි රූපෙහි දිබ්බෙහි සද්දෙහි දිබ්බෙහි ගන්ධෙහි දිබ්බෙහි රසෙහි දිබ්බෙහි ඵොට්ඨබ්බෙහි. සො තතො චුතො ඉත්ථත්තං ආගතො සමානො ඉමානි ද්වෙ මහාපුරිසලක්ඛණානි පටිලභති, සමදන්තො ච හොති සුසුක්කදාඨො ච.
‘‘සො තෙහි ලක්ඛණෙහි සමන්නාගතො සචෙ අගාරං අජ්ඣාවසති, රාජා හොති චක්කවත්තී ධම්මිකො ධම්මරාජා චාතුරන්තො විජිතාවී ජනපදත්ථාවරියප්පත්තො සත්තරතනසමන්නාගතො. තස්සිමානි සත්ත රතනානි භවන්ති, සෙය්‍යථිදං – චක්කරතනං හත්ථිරතනං අස්සරතනං මණිරතනං ඉත්ථිරතනං ගහපතිරතනං පරිණායකරතනමෙව සත්තමං. පරොසහස්සං ඛො පනස්ස පුත්තා භවන්ති සූරා වීරඞ්ගරූපා පරසෙනප්පමද්දනා. සො ඉමං පථවිං සාගරපරියන්තං අඛිලමනිමිත්තමකණ්ටකං ඉද්ධං ඵීතං ඛෙමං සිවං නිරබ්බුදං අදණ්ඩෙන අසත්ථෙන ධම්මෙන අභිවිජිය අජ්ඣාවසති. රාජා සමානො කිං ලභති? සුචිපරිවාරො හොති සුචිස්ස හොන්ති පරිවාරා බ්‍රාහ්මණගහපතිකා නෙගමජානපදා ගණකමහාමත්තා අනීකට්ඨා දොවාරිකා අමච්චා පාරිසජ්ජා රාජානො භොගියා කුමාරා. රාජා සමානො ඉදං ලභති.
‘‘සචෙ ඛො පන අගාරස්මා අනගාරියං පබ්බජති, අරහං හොති සම්මාසම්බුද්ධො ලොකෙ විවට්ටච්ඡදො. බුද්ධො සමානො කිං ලභති? සුචිපරිවාරො හොති, සුචිස්ස හොන්ති පරිවාරා, භික්ඛූ භික්ඛුනියො උපාසකා උපාසිකායො දෙවා මනුස්සා අසුරා නාගා ගන්ධබ්බා. බුද්ධො සමානො ඉදං ලභති’’. එතමත්ථං භගවා අවොච.
241. තත්ථෙතං වුච්චති –
‘‘මිච්ඡාජීවඤ්ච අවස්සජි සමෙන වුත්තිං,
සුචිනා සො ජනයිත්ථ ධම්මිකෙන;
අහිතමපි ච අපනුදි,
හිතමපි ච බහුජනසුඛඤ්ච අචරි.
‘‘සග්ගෙ වෙදයති නරො සුඛප්ඵලානි,
කරිත්වා නිපුණෙභි විදූහි සබ්භි;
වණ්ණිතානි තිදිවපුරවරසමො,
අභිරමති රතිඛිඩ්ඩාසමඞ්ගී.
‘‘ලද්ධානං මානුසකං භවං තතො,
චවිත්වාන සුකතඵලවිපාකං;
සෙසකෙන පටිලභති ලපනජං,
සමමපි සුචිසුසුක්කං [ලද්ධාන මනුස්සකං භවං තතො චවිය, පුන සුකතඵලවිපාකසෙසකෙන; පටිලභති ලපනජං සමමපි, සුචි ච සුවිසුද්ධසුසුක්කං (ස්‍යා.)].
‘‘තං වෙය්‍යඤ්ජනිකා සමාගතා බහවො,
බ්‍යාකංසු නිපුණසම්මතා මනුජා;
සුචිජනපරිවාරගණො භවති,
දිජසමසුක්කසුචිසොභනදන්තො.
‘‘රඤ්ඤො හොති බහුජනො,
සුචිපරිවාරො මහතිං මහිං අනුසාසතො;
පසය්හ න ච ජනපදතුදනං,
හිතමපි ච බහුජනසුඛඤ්ච චරන්ති.
‘‘අථ චෙ පබ්බජති භවති විපාපො,
සමණො සමිතරජො විවට්ටච්ඡදො;
විගතදරථකිලමථො,
ඉමමපි ච පරමපි ච [ඉමම්පි ච පරම්පි ච (පී.), පරංපි පරමංපි ච (ස්‍යා.)] පස්සති ලොකං.
‘‘තස්සොවාදකරා බහුගිහී ච පබ්බජිතා ච,
අසුචිං ගරහිතං ධුනන්ති පාපං;
ස හි සුචිභි පරිවුතො භවති,
මලඛිලකලිකිලෙසෙ පනුදෙහී’’ති [තස්සොවාදකරා බහුගිහී ච, පබ්බජිතා ච අසුචිවිගරහිත; පනුදිපාපස්ස හි සුචිභිපරිවුතො, භවති මලඛිලකකිලෙසෙ පනුදෙති (ස්‍යා.)].
ඉදමවොච භගවා. අත්තමනා තෙ භික්ඛූ භගවතො භාසිතං අභිනන්දුන්ති.
ලක්ඛණසුත්තං නිට්ඨිතං සත්තමං.