4. ඡබ්බස්සසික්ඛාපදවණ්ණනා
557. තෙන සමයෙනාති ඡබ්බස්සසික්ඛාපදං. තත්ථ ඌහදන්තිපි උම්මිහන්තිපීති සන්ථතානං උපරි වච්චම්පි පස්සාවම්පි කරොන්තීති වුත්තං හොති.
දින්නා සඞ්ඝෙන ඉත්ථන්නාමස්ස භික්ඛුනො සන්ථතසම්මුතීති එවං ලද්ධසම්මුතිකො භික්ඛු යාව රොගො න වූපසම්මති, තාව යං යං ඨානං ගච්ඡති, තත්ථ තත්ථ සන්ථතං කාතුං ලභති. සචෙ අරොගො හුත්වා පුන මූලබ්‍යාධිනාව ගිලානො හොති, සොයෙව පරිහාරො, නත්ථඤ්ඤං සම්මුතිකිච්චන්ති ඵුස්සදෙවත්ථෙරො ආහ. උපතිස්සත්ථෙරො පන ‘‘සො වා බ්‍යාධි පටිකුප්පතු, අඤ්ඤො වා, ‘සකිං ගිලානො’ති නාමං ලද්ධං ලද්ධමෙව, පුන සම්මුතිකිච්චං නත්ථී’’ති ආහ.
ඔරෙන චෙ ඡන්නං වස්සානන්ති ඡන්නං වස්සානං ඔරිමභාගෙ, අන්තොති අත්ථො. පදභාජනෙ පන සඞ්ඛ්‍යාමත්තදස්සනත්ථං ‘‘ඌනකඡබ්බස්සානී’’ති වුත්තං.
අනාපත්ති ඡබ්බස්සානි කරොතීති යදා ඡබ්බස්සානි පරිපුණ්ණානි හොන්ති, තදා සන්ථතං කරොති. දුතියපදෙපි ‘‘යදා අතිරෙකඡබ්බස්සානි හොන්ති, තදා කරොතී’’ති එවමත්ථො දට්ඨබ්බො. න හි සො ඡබ්බස්සානි කරොතීති. සෙසං උත්තානත්ථමෙව.
සමුට්ඨානාදීනි කොසියසික්ඛාපදසදිසානෙවාති.
ඡබ්බස්සසික්ඛාපදවණ්ණනා නිට්ඨිතා.