5. සුභාකම්මාරධීතුථෙරීගාථාවණ්ණනා

දහරාහන්තිආදිකා සුභාය කම්මාරධීතාය ථෙරියා ගාථා. අයම්පි පුරිමබුද්ධෙසු කතාධිකාරා තත්ථ තත්ථ භවෙ විවට්ටූපනිස්සයං කුසලං උපචිනන්තී අනුක්කමෙන සම්භාවිතකුසලමූලා උපචිතවිමොක්ඛසම්භාරා සුගතීසුයෙව සංසරන්තී පරිපක්කඤාණා හුත්වා ඉමස්මිං බුද්ධුප්පාදෙ රාජගහෙ අඤ්ඤතරස්ස සුවණ්ණකාරස්ස ධීතා හුත්වා නිබ්බත්ති, රූපසම්පත්තිසොභාය සුභාති තස්සා නාමං අහොසි. සා අනුක්කමෙන විඤ්ඤුතං පත්වා, සත්ථු රාජගහප්පවෙසනෙ සත්ථරි සඤ්ජාතප්පසාදා එකදිවසං භගවන්තං උපසඞ්කමිත්වා වන්දිත්වා එකමන්තං නිසීදි. සත්ථා තස්සා ඉන්ද්‍රියපරිපාකං දිස්වා අජ්ඣාසයානුරූපං චතුසච්චගබ්භධම්මං දෙසෙසි. සා තාවදෙව සහස්සනයපටිමණ්ඩිතෙ සොතාපත්තිඵලෙ පතිට්ඨාසි. සා අපරභාගෙ ඝරාවාසෙ දොසං දිස්වා මහාපජාපතියා ගොතමියා සන්තිකෙ පබ්බජිත්වා භික්ඛුනිසීලෙ පතිට්ඨිතා උපරිමග්ගත්ථාය භාවනමනුයුඤ්ජි. තං ඤාතකා කාලෙන කාලං උපසඞ්කමිත්වා කාමෙහි නිමන්තෙන්තා පහූතධනං විභවජාතඤ්ච දස්සෙත්වා පලොභෙන්ති. සා එකදිවසං අත්තනො සන්තිකං උපගතානං ඝරාවාසෙසු කාමෙසු ච ආදීනවං පකාසෙන්තී ‘‘දහරාහ’’න්තිආදීහි චතුවීසතියා ගාථාහි ධම්මං කථෙත්වා තෙ නිරාසෙ කත්වා විස්සජ්ජෙත්වා විපස්සනාය කම්මං කරොන්තී ඉන්ද්‍රියානි පරියොදපෙන්තී භාවනං උස්සුක්කාපෙත්වා න චිරස්සෙව සහ පටිසම්භිදාහි අරහත්තං පාපුණි. අරහත්තං පන පත්වා –

339. ‘‘දහරාහං සුද්ධවසනා, යං පුරෙ ධම්මමස්සුණිං;

තස්සා මෙ අප්පමත්තාය, සච්චාභිසමයො අහු.

340. ‘‘තතොහං සබ්බකාමෙසු, භුසං අරතිමජ්ඣගං;

සක්කායස්මිං භයං දිස්වා, නෙක්ඛම්මමෙව පීහයෙ.

341. ‘‘හිත්වානහං ඤාතිගණං, දාසකම්මකරානි ච;

ගාමඛෙත්තානි ඵීතානි, රමණීයෙ පමොදිතෙ.

342. ‘‘පහායහං පබ්බජිතා, සාපතෙය්‍යමනප්පකං;

එවං සද්ධාය නික්ඛම්ම, සද්ධම්මෙ සුප්පවෙදිතෙ.

343. ‘‘නෙතං අස්ස පතිරූපං, ආකිඤ්චඤ්ඤඤ්හි පත්ථයෙ;

යො ජාතරූපං රජතං, ඡඩ්ඩෙත්වා පුනරාගමෙ.

344. ‘‘රජතං ජාතරූපං වා, න බොධාය න සන්තියා;

නෙතං සමණසාරුප්පං, න එතං අරියද්ධනං.

345. ‘‘ලොභනං මදනඤ්චෙතං, මොහනං රජවඩ්ඪනං;

සාසඞ්කං බහුආයාසං, නත්ථි චෙත්ථ ධුවං ඨිති.

346. ‘‘එත්ථ රත්තා පමත්තා ච, සංකිලිට්ඨමනා නරා;

අඤ්ඤමඤ්ඤෙන බ්‍යාරුද්ධා, පුථූ කුබ්බන්ති මෙධගං.

347. ‘‘වධො බන්ධො පරික්ලෙසො, ජානි සොකපරිද්දවො;

කාමෙසු අධිපන්නානං, දිස්සතෙ බ්‍යසනං බහුං.

348. ‘‘තං මං ඤාතී අමිත්තාව, කිං වො කාමෙසු යුඤ්ජථ;

ජානාථ මං පබ්බජිතං, කාමෙසු භයදස්සිනිං.

349. ‘‘න හිරඤ්ඤසුවණ්ණෙන, පරික්ඛීයන්ති ආසවා;

අමිත්තා වධකා කාමා, සපත්තා සල්ලබන්ධනා.

350. ‘‘තං මං ඤාතී අමිත්තාව, කිං වො කාමෙසු යුඤ්ජථ;

ජානාථ මං පබ්බජිතං, මුණ්ඩං සඞ්ඝාටිපාරුතං.

351. ‘‘උත්තිට්ඨපිණ්ඩො උඤ්ඡො ච, පංසුකූලඤ්ච චීවරං;

එතං ඛො මම සාරුප්පං, අනගාරූපනිස්සයො.

352. ‘‘වන්තා මහෙසීහි කාමා, යෙ දිබ්බා යෙ ච මානුසා;

ඛෙමට්ඨානෙ විමුත්තා තෙ, පත්තා තෙ අචලං සුඛං.

353. ‘‘මාහං කාමෙහි සංගච්ඡිං, යෙසු තාණං න විජ්ජති;

අමිත්තා වධකා කාමා, අග්ගික්ඛන්ධූපමා දුඛා.

354. ‘‘පරිපන්ථො එස භයො, සවිඝාතො සකණ්ටකො;

ගෙධො සුවිසමො චෙසො, මහන්තො මොහනාමුඛො.

355. ‘‘උපසග්ගො භීමරූපො, කාමා සප්පසිරූපමා;

යෙ බාලා අභිනන්දන්ති, අන්ධභූතා පුථුජ්ජනා.

356. ‘‘කාමපඞ්කෙන සත්තා හි, බහූ ලොකෙ අවිද්දසූ;

පරියන්තං න ජානන්ති, ජාතියා මරණස්ස ච.

357. ‘‘දුග්ගතිගමනං මග්ගං, මනුස්සා කාමහෙතුකං;

බහුං වෙ පටිපජ්ජන්ති, අත්තනො රොගමාවහං.

358. ‘‘එවං අමිත්තජනනා, තාපනා සංකිලෙසිකා;

ලොකාමිසා බන්ධනීයා, කාමා මරණබන්ධනා.

359. ‘‘උම්මාදනා උල්ලපනා, කාමා චිත්තප්පමාථිනො;

සත්තානං සංකිලෙසාය, ඛිප්පං මාරෙන ඔඩ්ඩිතං.

360. ‘‘අනන්තාදීනවා කාමා, බහුදුක්ඛා මහාවිසා;

අප්පස්සාදා රණකරා, සුක්කපක්ඛවිසොසනා.

361. ‘‘සාහං එතාදිසං කත්වා, බ්‍යසනං කාමහෙතුකං;

න තං පච්චාගමිස්සාමි, නිබ්බානාභිරතා සදා.

362. ‘‘රණං තරිත්වා කාමානං, සීතිභාවාභිකඞ්ඛිනී;

අප්පමත්තා විහස්සාමි, සබ්බසංයොජනක්ඛයෙ.

363. ‘‘අසොකං විරජං ඛෙමං, අරියට්ඨඞ්ගිකං උජුං;

තං මග්ගං අනුගච්ඡාමි, යෙන තිණ්ණා මහෙසිනො.

364. ‘‘ඉමං පස්සථ ධම්මට්ඨං, සුභං කම්මාරධීතරං;

අනෙජං උපසම්පජ්ජ, රුක්ඛමූලම්හි ඣායති.

365. ‘‘අජ්ජට්ඨමී පබ්බජිතා, සද්ධා සද්ධම්මසොභනා;

විනීතුප්පලවණ්ණාය, තෙවිජ්ජා මච්චුහායිනී.

366. ‘‘සායං භුජිස්සා අණණා, භික්ඛුනී භාවිතින්ද්‍රියා;

සබ්බයොගවිසංයුත්තා, කතකිච්චා අනාසවා.

367. ‘‘තං සක්කො දෙවසඞ්ඝෙන, උපසඞ්කම්ම ඉද්ධියා;

නමස්සති භූතපති, සුභං කම්මාරධීතර’’න්ති. – ඉමා ගාථා අභාසි;

තත්ථ දහරාහං සුද්ධවසනා, යං පුරෙ ධම්මමස්සුණින්ති යස්මා අහං පුබ්බෙ දහරා තරුණී එව සුද්ධවසනා සුද්ධවත්ථනිවත්ථා අලඞ්කතප්පටියත්තා සත්ථු සන්තිකෙ ධම්මං අස්සොසිං. තස්සා මෙ අප්පමත්තාය, සච්චාභිසමයො අහූති යස්මා ච තස්සා මෙ මය්හං යථාසුතං ධම්මං පච්චවෙක්ඛිත්වා අප්පමත්තාය උපට්ඨිතස්සතියා සීලං අධිට්ඨහිත්වා භාවනං අනුයුඤ්ජන්තියාව චතුන්නං අරියසච්චානං අභිසමයො ‘‘ඉදං දුක්ඛ’’න්තිආදිනා (පටි. ම. 1.32) පටිවෙධො අහොසි.

තතොහං සබ්බකාමෙසු, භුසං අරතිමජ්ඣගන්ති තතො තෙන කාරණෙන සත්ථු සන්තිකෙ ධම්මස්ස සුතත්තා සච්චානඤ්ච අභිසමිතත්තා මනුස්සෙසු දිබ්බෙසු චාති සබ්බෙසුපි කාමෙසු භුසං අතිවිය අරතිං උක්කණ්ඨිං අධිගච්ඡිං. සක්කායස්මිං උපාදානක්ඛන්ධපඤ්චකෙ, භයං සප්පටිභයභාවං ඤාණචක්ඛුනා දිස්වා, නෙක්ඛම්මමෙව පබ්බජ්ජං නිබ්බානමෙව, පීහයෙ පිහයාමි පත්ථයාමි.

දාසකම්මකරානි චාති දාසෙ ච කම්මකාරෙ ච, ලිඞ්ගවිපල්ලාසෙන හෙතං වුත්තං. ගාමඛෙත්තානීති ගාමෙ ච පුබ්බණ්ණාපරණ්ණවිරුහනක්ඛෙත්තානි ච, ගාමපරියාපන්නානි වා ඛෙත්තානි. ඵීතානීති සමිද්ධානි. රමණීයෙති මනුඤ්ඤෙ. පමොදිතෙති පමුදිතෙ, භොගක්ඛන්ධෙ හිත්වාති සම්බන්ධො. සාපතෙය්‍යන්ති සන්තකං ධනං, මණිකනකරජතාදිපරිග්ගහවත්ථුං. අනප්පකන්ති මහන්තං, පහායාති යොජනා. එවං සද්ධාය නික්ඛම්මාති ‘‘හිත්වානහං ඤාතිගණ’’න්තිආදිනා වුත්තප්පකාරෙන මහන්තං ඤාතිපරිවට්ටං මහන්තඤ්ච භොගක්ඛන්ධං පහාය කම්මකම්මඵලානි රතනත්තයඤ්චාති සද්ධෙය්‍යවත්ථුං සද්ධාය සද්දහිත්වා ඝරතො නික්ඛම්ම, සද්ධම්මෙ සුප්පවෙදිතෙ සම්මාසම්බුද්ධෙන සුට්ඨු පවෙදිතෙ අරියවිනයෙ අහං පබ්බජිතා.

එවං පබ්බජිතාය පන නෙතං අස්ස පතිරූපං, යදිදං ඡඩ්ඩිතානං කාමානං පච්චාගමනං. ආකිඤ්චඤ්ඤඤ්හි පත්ථයෙති අහං අකිඤ්චනභාවං අපරිග්ගහභාවමෙව පත්ථයාමි. යො ජාතරූපරජතං, ඡඩ්ඩෙත්වා පුනරාගමෙති යො පුග්ගලො සුවණ්ණං රජතං අඤ්ඤම්පි වා කිඤ්චි ධනජාතං ඡඩ්ඩෙත්වා පුන තං ගණ්හෙය්‍ය, සො පණ්ඩිතානං අන්තරෙ කථං සීසං උක්ඛිපෙය්‍ය?

යස්මා රජතං ජාතරූපං වා, න බොධාය න සන්තියා න මග්ගඤාණාය න නිබ්බානාය හොතීති අත්ථො. නෙතං සමණසාරුප්පන්ති එතං ජාතරූපරජතාදිපරිග්ගහවත්ථු, තස්ස වා පරිග්ගණ්හනං සමණානං සාරුප්පං න හොති. තථා හි වුත්තං ‘‘න කප්පති සමණානං සක්‍යපුත්තියානං ජාතරූපරජත’’න්තිආදි (චූළව. 446). න එතං අරියද්ධනන්ති එතං යථාවුත්තපරිග්ගහවත්ථු සද්ධාදිධනං විය අරියධම්මමයම්පි ධනං න හොති, න අරියභාවාවහතො. තෙනාහ ‘‘ලොභන’’න්තිආදි.

තත්ථ ලොභනන්ති ලොභුප්පාදනං. මදනන්ති මදාවහං. මොහනන්ති සම්මොහජනනං. රජවඩ්ඪනන්ති රාගරජාදිසංවඩ්ඪනං. යෙන පරිග්ගහිතං, තස්ස ආසඞ්කාවහත්තා සහ ආසඞ්කාය වත්තතීති සාසඞ්කං, යෙන පරිග්ගහිතං, තස්ස යතො කුතො ආසඞ්කාවහන්ති අත්ථො. බහුආයාසන්ති සජ්ජනරක්ඛණාදිවසෙන බහුපරිස්සමං. නත්ථි චෙත්ථ ධුවං ඨිතීති එතස්මිං ධනෙ ධුවභාවො ච ඨිතිභාවො ච නත්ථි, චඤ්චලමනවට්ඨිතමෙවාති අත්ථො.

එත්ථ රත්තා පමත්තා චාති එතස්මිං ධනෙ රත්තා සඤ්ජාතරාගා දසකුසලධම්මෙසු සතියා විප්පවාසෙන පමත්තා. සංකිලිට්ඨමනා ලොභාදිසංකිලෙසෙන සංකිලිට්ඨචිත්තාව නාම හොන්ති. තතො ච අඤ්ඤමඤ්ඤම්හි බ්‍යාරුද්ධා, පුථූ කුබ්බන්ති මෙධගං අන්තමසො මාතාපි පුත්තෙන, පුත්තොපි මාතරාති එවං අඤ්ඤමඤ්ඤං පටිරුද්ධා හුත්වා පුථූ සත්තා මෙධගං කලහං කරොන්ති. තෙනාහ භගවා – ‘‘පුන චපරං, භික්ඛවෙ, කාමහෙතු කාමනිදානං කාමාධිකරණං…පෙ… මාතාපි පුත්තෙන විවදති පුත්තොපි මාතරා විවදතී’’තිආදි (ම. නි. 1.168, 178).

වධොති මරණං. බන්ධොති අද්දුබන්ධනාදිබන්ධනං. පරික්ලෙසොති හත්ථච්ඡෙදාදිපරිකිලෙසාපත්ති. ජානීති ධනජානි චෙව පරිවාරජානි ච. සොකපරිද්දවොති සොකො ච පරිදෙවො ච. අධිපන්නානන්ති අජ්ඣොසිතානං. දිස්සතෙ බ්‍යසනං බහුන්ති යථාවුත්තවධබන්ධනාදිභෙදං අවුත්තඤ්ච දොමනස්සුපායාසාදිං දිට්ඨධම්මිකං සම්පරායිකඤ්ච බහුං බහුවිධං බ්‍යසනං අනත්ථො කාමෙසු දිස්සතෙව.

තං මං ඤාතී අමිත්තාව, කිං වො කාමෙසු යුඤ්ජථාති තාදිසං මං යථා කාමෙසු විරත්තං තුම්හෙ ඤාතී ඤාතකා සමානා අනත්ථකාමා අමිත්තා විය කිං කෙන කාරණෙන කාමෙසු යුඤ්ජථ නියොජෙථ. ජානාථ මං පබ්බජිතං, කාමෙසු භයදස්සිනින්ති කාමෙ භයතො පස්සන්තිං පබ්බජිතං මං ආජානාථ, කිං එත්තකං තුම්හෙහි අනඤ්ඤාතන්ති අධිප්පායො.

න හිරඤ්ඤසුවණ්ණෙන, පරික්ඛීයන්ති ආසවාති කාමාසවාදයො හිරඤ්ඤසුවණ්ණෙන න කදාචි පරික්ඛයං ගච්ඡන්ති, අථ ඛො තෙහි එව පරිවඩ්ඪන්තෙව. තෙනාහ – ‘‘අමිත්තා වධකා කාමා, සපත්තා සල්ලබන්ධනා’’ති. කාමා හි අහිතාවහත්තා මෙත්තියා අභාවෙන අමිත්තා, මරණහෙතුතාය උක්ඛිත්තාසිකවධකසදිසත්තා වධකා, අනුබන්ධිත්වාපි අනත්ථාවහනතාය වෙරානුබන්ධසපත්තසදිසත්තා සපත්තා, රාගාදීනං සල්ලානං බන්ධනතො සල්ලබන්ධනා.

මුණ්ඩන්ති මුණ්ඩිතකෙසං. තත්ථ තත්ථ නන්තකානි ගහෙත්වා සඞ්ඝාටිචීවරපාරුපනෙන සඞ්ඝාටිපාරුතං.

උත්තිට්ඨපිණ්ඩොති විවටද්වාරෙ ඝරෙ ඝරෙ පතිට්ඨිත්වා ලභනකපිණ්ඩො. උඤ්ඡොති තදත්ථං උඤ්ඡාචරියා. අනගාරූපනිස්සයොති අනගාරානං පබ්බජිතානං උපගන්ත්වා නිස්සිතබ්බතො උපනිස්සයභූතො ජීවිතපරික්ඛාරො. තඤ්හි නිස්සාය පබ්බජිතා ජීවන්ති.

වන්තාති ඡඩ්ඩිතා. මහෙසීහීති බුද්ධාදීහි මහෙසීහි. ඛෙමට්ඨානෙති කාමයොගාදීහි අනුපද්දවට්ඨානභූතෙ නිබ්බානෙ. තෙති මහෙසයො. අචලං සුඛන්ති නිබ්බානසුඛං පත්තා. තස්මා තං පත්ථෙන්තෙන කාමා පරිච්චජිතබ්බාති අධිප්පායො.

මාහං කාමෙහි සංගච්ඡින්ති අහං කදාචිපි කාමෙහි න සමාගච්ඡෙය්‍යං. කස්මාති චෙ ආහ – ‘‘යෙසු තාණං න විජ්ජතී’’තිආදි, යෙසු කාමෙසු උපපරික්ඛියමානෙසු එකස්මිම්පි අනත්ථපරිත්තාණං නාම නත්ථි. අග්ගික්ඛන්ධූපමා මහාභිතාපට්ඨෙන. දුඛා දුක්ඛමට්ඨෙන.

පරිපන්ථො එස භයො යදිදං කාමා නාම අවිදිතවිපුලානත්ථාවහත්තා. සවිඝාතො චිත්තවිඝාතකරත්තා. සකණ්ටකො විනිවිජ්ඣනත්තා. ගෙධො සුවිසමො චෙසොති ගිද්ධිහෙතුතාය ගෙධො. සුට්ඨු විසමො මහාපලිබොධො සො. දුරතික්කමනට්ඨෙන මහන්තො. මොහනාමුඛො මුච්ඡාපත්තිහෙතුතො.

උපසග්ගො භීමරූපොති අතිභිංසනකසභාවො, මහන්තො දෙවතූපසග්ගො විය අනත්ථකාදිදුක්ඛාවහනතො. සප්පසිරූපමා කාමා සප්පටිභයට්ඨෙන.

කාමපඞ්කෙන සත්තාති කාමසඞ්ඛාතෙන පඞ්කෙන සත්තා ලග්ගා.

දුග්ගතිගමනං මග්ගන්ති නිරයාදිඅපායගාමිනං මග්ගං. කාමහෙතුකන්ති කාමොපභොගහෙතුකං. බහුන්ති පාණාතිපාතාදිභෙදෙන බහුවිධං. රොගමාවහන්ති රුජ්ජනට්ඨෙන රොගසඞ්ඛාතස්ස දිට්ඨධම්මිකාදිභෙදස්ස දුක්ඛස්ස ආවහනකං.

එවන්ති ‘‘අමිත්තා වධකා’’තිආදිනා වුත්තප්පකාරෙන. අමිත්තජනනාති අමිත්තභාවස්ස නිබ්බත්තනකා. තාපනාති සන්තාපනකා, තපනීයාති අත්ථො. සංකිලෙසිකාති සංකිලෙසාවහා. ලොකාමිසාති ලොකෙ ආමිසභූතා. බන්ධනියාති බන්ධභූතෙහි සංයොජනෙහි වඩ්ඪිතබ්බා, සංයොජනියාති අත්ථො. මරණබන්ධනාති භවාදීසු නිබ්බත්තිනිමිත්තතාය පවත්තකාරණතො ච මරණවිබන්ධනා.

උම්මාදනාති විපරිණාමධම්මානං වියොගවසෙන සොකුම්මාදකරා, වඩ්ඪියා වා උපරූපරිමදාවහා. උල්ලපනාති ‘‘අහො සුඛං අහො සුඛ’’න්ති උද්ධං උද්ධං ලපාපනකා. ‘‘උල්ලොලනා’’තිපි පාඨො, භත්තපිණ්ඩනිමිත්තං නඞ්ගුට්ඨං උල්ලොලෙන්තො සුනඛො විය ආමිසහෙතු සත්තෙ උපරූපරිලාලනා, පරාභවාවඤ්ඤාතපාපනකාති අත්ථො. චිත්තප්පමාථිනොති පරිළාහුප්පාදනාදිනා සම්පති ආයතිඤ්ච චිත්තස්ස පමථනසීලා. ‘‘චිත්තප්පමද්දිනො’’ති වා පාඨො, සො එවත්ථො. යෙ පන ‘‘චිත්තප්පමාදිනො’’ති වදන්ති, තෙසං චිත්තස්ස පමාදාවහාති අත්ථො. සංකිලෙසායාති විබාධනාය උපතාපනාය වා. ඛිප්පං මාරෙන ඔඩ්ඩිතන්ති කාමා නාමෙතෙ මාරෙන ඔඩ්ඩිතං කුමිනන්ති දට්ඨබ්බා සත්තානං අනත්ථාවහනතො.

අනන්තාදීනවාති ‘‘ලොභනං මදනඤ්චෙත’’න්තිආදිනා, ‘‘ඉධ සීතස්ස පුරක්ඛතො උණ්හස්ස පුරක්ඛතො’’තිආදිනා (ම. නි. 1.167) ච දුක්ඛක්ඛන්ධසුත්තාදීසු වුත්තනයෙන අපරියන්තාදීනවා බහුදොසා. බහුදුක්ඛාති ආපායිකාදිබහුවිධදුක්ඛානුබන්ධා. මහාවිසාති කටුකාසය්හඵලතාය හලාහලාදිමහාවිසසදිසා. අප්පස්සාදාති සත්ථධාරාගතමධුබින්දු විය පරිත්තස්සාදා. රණකරාති සාරාගාදිසංවඩ්ඪකා. සුක්කපක්ඛවිසොසනාති සත්තානං අනවජ්ජකොට්ඨාසස්ස විනාසකා.

සාහන්ති සා අහං, හෙට්ඨා වුත්තනයෙනෙව සත්ථු සන්තිකෙ ධම්මං සුත්වා පටිලද්ධසද්ධා කාමෙ පහාය පබ්බජිත්වා ඨිතාති අත්ථො. එතාදිසන්ති එවරූපං වුත්තප්පකාරං. කත්වාති ඉති කත්වා, යථාවුත්තකාරණෙනාති අත්ථො. න තං පච්චාගමිස්සාමීති තං මයා පුබ්බෙ වන්තකාමෙ පුන න පරිභුඤ්ජිස්සාමි. නිබ්බානාභිරතා සදාති යස්මා පබ්බජිතකාලතො පට්ඨාය සබ්බකාලං නිබ්බානාභිරතා, තස්මා න තං පච්චාගමිස්සාමීති යොජනා.

රණං තරිත්වා කාමානන්ති කාමානං රණං තරිත්වා, තඤ්ච මයා කාතබ්බං අරියමග්ගසංපහාරං කත්වා. සීතිභාවාභිකඞ්ඛිනීති සබ්බකිලෙසදරථපරිළාහවූපසමෙන සීතිභාවසඞ්ඛාතං අරහත්තං අභිකඞ්ඛන්තී. සබ්බසංයොජනක්ඛයෙති සබ්බෙසං සංයොජනානං ඛයභූතෙ නිබ්බානෙ අභිරතා.

යෙන තිණ්ණා මහෙසිනොති යෙන අරියමග්ගෙන බුද්ධාදයො මහෙසිනො සංසාරමහොඝං තිණ්ණා, අහම්පි තෙහි ගතමග්ගං අනුගච්ඡාමි, සීලාදිපටිපත්තියා අනුපාපුණාමීති අත්ථො.

ධම්මට්ඨන්ති අරියඵලධම්මෙ ඨිතං. අනෙජන්ති පටිප්පස්සද්ධ එජතාය අනෙජන්ති ලද්ධනාමං අග්ගඵලං. උපසම්පජ්ජාති සම්පාදෙත්වා අග්ගමග්ගාධිගමෙන අධිගන්ත්වා. ඣායතීති තමෙව ඵලජ්ඣානං උපනිජ්ඣායති.

අජ්ජට්ඨමී පබ්බජිතාති පබ්බජිතා හුත්වා පබ්බජිතතො පට්ඨාය අජ්ජ අට්ඨමදිවසො, ඉතො අතීතෙ අට්ඨමියං පබ්බජිතාති අත්ථො. සද්ධාති සද්ධාසම්පන්නා. සද්ධම්මසොභනාති සද්ධම්මාධිගමෙන සොභනා.

භුජිස්සාති දාසභාවසදිසානං කිලෙසානං පහානෙන භුජිස්සා. කාමච්ඡන්දාදිඉණාපගමෙන අණණා.

ඉමා කිර තිස්සො ගාථා පබ්බජිත්වා අට්ඨමෙ දිවසෙ අරහත්තං පත්වා අඤ්ඤතරස්මිං රුක්ඛමූලෙ ඵලසමාපත්තිං සමාපජ්ජිත්වා නිසින්නං ථෙරිං භික්ඛූනං දස්සෙත්වා පසංසන්තෙන භගවතා වුත්තා.

අථ සක්කො දෙවානමින්දො තං පවත්තිං දිබ්බෙන චක්ඛුනා දිස්වා ‘‘එවං සත්ථාරා පසංසීයමානා අයං ථෙරී යස්මා දෙවෙහි ච පයිරුපාසිතබ්බා’’ති තාවදෙව තාවතිංසෙහි දෙවෙහි සද්ධිං උපසඞ්කමිත්වා අභිවාදෙත්වා අඤ්ජලිං පග්ගය්හ අට්ඨාසි. තං සන්ධාය සඞ්ගීතිකාරෙහි වුත්තං –

‘‘තං සක්කො දෙවසඞ්ඝෙන, උපසඞ්කම්ම ඉද්ධියා;

නමස්සති භූතපති, සුභං කම්මාරධීතර’’න්ති.

තත්ථ තීසු කාමභවෙසු භූතානං සත්තානං පති ඉස්සරොති කත්වා භූතපතීති ලද්ධනාමො සක්කො දෙවරාජා දෙවසඞ්ඝෙන සද්ධිං තං සුභං කම්මාරධීතරං අත්තනො දෙවිද්ධියා උපසඞ්කම්ම නමස්සති, පඤ්චපතිට්ඨිතෙන වන්දතීති අත්ථො.

සුභාකම්මාරධීතුථෙරීගාථාවණ්ණනා නිට්ඨිතා.

වීසතිනිපාතවණ්ණනා නිට්ඨිතා.