ආනන්දයාචනකථා
178. අලන්ති පටික්ඛෙපවචනමෙතං. බොධින්ති චතුමග්ගඤාණපටිවෙඝං. සද්දහසි ත්වන්ති එවං වුත්තභාවං තථාගතස්ස සද්දහසීති වදති. තස්මාතිහානන්දාති යස්මා ඉදං වචනං සද්දහසි, තස්මා තුය්හෙවෙතං දුක්කටන්ති දස්සෙති.
179. එකමිදාහන්ති ඉදං භගවා – ‘‘න කෙවලං අහං ඉධෙව තං ආමන්තෙසිං, අඤ්ඤදාපි ආමන්තෙත්වා ඔළාරිකං නිමිත්තං අකාසිං, තම්පි තයා න පටිවිද්ධං, තවෙවායං අපරාධො’’ති එවං සොකවිනොදනත්ථාය නානප්පකාරතො ථෙරස්සෙව දොසාරොපනත්ථං ආරභි.
183. පියෙහි මනාපෙහීති මාතාපිතාභාතාභගිනිආදිකෙහි ජාතියා නානාභාවො, මරණෙන විනාභාවො, භවෙන අඤ්ඤථාභාවො. තං කුතෙත්ථ ලබ්භාති තන්ති තස්මා, යස්මා සබ්බෙහෙව පියෙහි මනාපෙහි නානාභාවො, තස්මා දස පාරමියො පූරෙත්වාපි, සම්බොධිං පත්වාපි, ධම්මචක්කං පවත්තෙත්වාපි, යමකපාටිහාරියං දස්සෙත්වාපි, දෙවොරොහණං කත්වාපි, යං තං ජාතං භූතං සඞ්ඛතං පලොකධම්මං, තං වත තථාගතස්සාපි සරීරං මා පලුජ්ජීති නෙතං ඨානං විජ්ජති, රොදන්තෙනාපි කන්දන්තෙනාපි න සක්කා තං කාරණං ලද්ධුන්ති. පුන පච්චාවමිස්සතීති යං චත්තං වන්තං, තං වත පුන පටිඛාදිස්සතීති අත්ථො.
184. යථයිදං බ්රහ්මචරියන්ති යථා ඉදං සික්ඛාත්තයසඞ්ගහං සාසනබ්රහ්මචරියං. අද්ධනියන්ති අද්ධානක්ඛමං. චිරට්ඨිතිකන්ති චිරප්පවත්තිවසෙන චිරට්ඨිතිකං. චත්තාරො සතිපට්ඨානාතිආදි සබ්බං ලොකියලොකුත්තරවසෙනෙව කථිතං. එතෙසං පන බොධිපක්ඛියානං ධම්මානං විනිච්ඡයො සබ්බාකාරෙන විසුද්ධිමග්ගෙ පටිපදාඤාණදස්සනවිසුද්ධිනිද්දෙසෙ වුත්තො. සෙසමෙත්ථ උත්තානමෙවාති.
තතියභාණවාරවණ්ණනා නිට්ඨිතා.