3-7. ඉස්සරියකාමකාරිකාකථාවණ්ණනා
910-914. ඉදානි ඉස්සරියකාමකාරිකාකථා නාම හොති. ඡද්දන්තජාතකාදීනි සන්ධාය ‘‘බොධිසත්තො ඉස්සරියකාමකාරිකාහෙතු විනිපාතං ගච්ඡති, ගබ්භසෙය්‍යං ඔක්කමති, දුක්කරකාරිකං අකාසි, අපරන්තපං අකාසි, අඤ්ඤං සත්ථාරං උද්දිසී’’ති යෙසං ලද්ධි, සෙය්‍යථාපි අන්ධකානං, තෙ සන්ධාය පුච්ඡා සකවාදිස්ස, පටිඤ්ඤා ඉතරස්ස. සෙසං පඨමකථායං උත්තානත්ථමෙව. දුතියකථායං ඉද්ධිමාති යදි ඉස්සරියකාමකාරිකාහෙතු ගච්ඡෙය්‍ය, ඉද්ධියා ගච්ඡෙය්‍ය, න කම්මවසෙනාති චොදනත්ථං වුත්තං. ඉතරො පන පඨමපඤ්හෙ භාවනාමයං සන්ධාය පටික්ඛිපති. දුතියපඤ්හෙ පුඤ්ඤිද්ධිං සන්ධාය පටිජානාති. තතියකථායං ඉස්සරියකාමකාරිකාහෙතු නාම දුක්කරකාරිකා මිච්ඡාදිට්ඨියා කරියති. යදි ච සො තං කරෙය්‍ය, සස්සතාදීනිපි ගණ්හෙය්‍යාති චොදනත්ථං සස්සතො ලොකොතිආදි වුත්තං. චතුත්ථකථායම්පි එසෙව නයොති.
ඉස්සරියකාමකාරිකාකථාවණ්ණනා.