4. සීලානුස්සතිකථාවණ්ණනා

158. අහො වත සීලානි අඛණ්ඩානි, අහො වත අච්ඡිද්දානීති එවං සබ්බත්ථ යොජෙතබ්බං. අහො වතාති ච සම්භාවනෙ නිපාතො. තෙනාහ ‘‘අඛණ්ඩතාදිගුණවසෙනා’’ති. අඛණ්ඩභාවාදිසම්පත්තිවසෙනාති අත්ථො. පරස්ස සීලානි අනුස්සරියමානානි පියමනාපභාවාවහනෙන කෙවලං මෙත්තාය පදට්ඨානං හොන්ති, න විසුං කම්මට්ඨානන්ති ආහ ‘‘අත්තනො සීලානි අනුස්සරිතබ්බානී’’ති. චාගාදීසුපි එසෙව නයො.

යෙසන්ති සීලාදීනං. පටිපාටියා සමාදානෙ සමාදානක්කමෙන, එකජ්ඣං සමාදානෙ උද්දෙසක්කමෙන සීලානං ආදිඅන්තං වෙදිතබ්බං. පරියන්තෙ ඡින්නසාටකො වියාති වත්ථන්තෙ, දසන්තෙ වා ඡින්නවත්ථං විය, විසදිසූදාහරණං චෙතං. එවං සෙසානිපි උදාහරණානි. විනිවෙධවසෙන ඡින්නසාටකො විනිවිද්ධසාටකො. විසභාගවණ්ණෙන ගාවී වියාති සම්බන්ධො. සබලරහිතානි වා අසබලානි. තථා අකම්මාසානි. සත්තවිධමෙථුනසංයොගො හෙට්ඨා සීලකථායං වුත්තො එව. කොධූපනාහාදීහීති ආදි-සද්දෙන මක්ඛපළාසඉස්සාමච්ඡරියමායාසාඨෙය්‍යමානාතිමානාදයො ගහිතා. තානියෙව අඛණ්ඩාදිගුණානි සීලානි. සීලස්ස තණ්හාදාසබ්‍යතො මොචනං විවට්ටූපනිස්සයභාවාපාදනං. තතො එව තංසමඞ්ගීපුග්ගලො සෙරී සයංවසී භුජිස්සො නාම හොති. තෙනාහ ‘‘භුජිස්සභාවකරණෙන භුජිස්සානී’’ති. ‘‘ඉමිනාහං සීලෙන දෙවො වා භවෙය්‍යං දෙවඤ්ඤතරො වා, තත්ථ නිච්චො ධුවො සස්සතො’’ති, ‘‘සීලෙන සුද්ධී’’ති ච එවමාදිනා තණ්හාදිට්ඨීහි අපරාමට්ඨත්තා අයං තෙ සීලෙසු දොසොති චතූසු විපත්තීසු යාය කායචි විපත්තියා දස්සනෙන පරාමට්ඨුං අනුද්ධංසෙතුං. සමාධිසංවත්තනප්පයොජනානි සමාධිසංවත්තනිකානි.

159. සික්ඛාය සගාරවොති සීලධනං නිස්සාය පටිලද්ධසමාදානත්තා සාතිසයං සික්ඛාය සගාරවො සප්පතිස්සො හොති. සභාගවුත්තීති සම්පන්නසීලෙහි සභාගවුත්තිකො, තාය එව වා සික්ඛාය සභාගවුත්ති. යො හි සික්ඛාගාරවරහිතො, සො තාය විසභාගවුත්ති නාම හොති විලොමනතො. යථා පරෙහි සද්ධිං අත්තනො ඡිද්දං න හොති, එවං ධම්මාමිසෙහි පටිසන්ථරණං පටිසන්ථාරො. සික්ඛාය සගාරවත්තා එව තත්ථ අප්පමත්තො හොති. අත්තානුවාදභයං පරානුවාදභයං දණ්ඩභයං දුග්ගතිභයන්ති එවමාදීනි භයානි ඉමස්ස දූරසමුස්සාරිතානීති ආහ ‘‘අත්තානුවාදාදිභයවිරහිතො’’ති. සෙසං සුවිඤ්ඤෙය්‍යමෙව.