4. පවාරණාක්ඛන්ධක

පුච්ඡා – වස්සං වුට්ඨානං ආවුසො භික්ඛූනං තීහි ඨානෙහි පවාරිතුං භගවතා කත්ථ පඤ්ඤත්තං, කං ආරබ්භ කිස්මිං වත්ථුස්මිං පඤ්ඤත්තං.

විස්සජ්ජනා – සාවත්ථියං භන්තෙ සම්බහුලෙ භික්ඛූ ආරබ්භ අනුඤ්ඤාතං, සම්බහුලා භන්තෙ භික්ඛූ සන්දිට්ඨා සම්භත්තා අන්තොවස්සං නෙව ආලපිංසු න සල්ලපිංසු, තස්මිං භන්තෙ වත්ථුස්මිං අනුඤ්ඤාතං.

අනුජානාමි භික්ඛවෙ වස්සං වුට්ඨානං භික්ඛූනං තීහි ඨානෙහි පවාරෙතුං, දිට්ඨෙව වා සුතෙන වා පරිසඞ්කාය වා.

පුච්ඡා – කති ආවුසො පවාරණා දිවසවසෙන ච පුග්ගලවසෙන ච කාතබ්බාකාරවසෙන ච.

විස්සජ්ජනා – දිවසවසෙන භන්තෙ තිස්සො පවාරණා, තථා පුග්ගලවසෙන කාතබ්බාකාරවසෙනච.

පුච්ඡා – කතීනං ආවුසො සඞ්ඝෙ පවාරෙතුං භගවතා අනුඤ්ඤාතං, කතීනං පනාවුසො අඤ්ඤමඤ්ඤං පවාරෙතුං භගවතා අනුඤ්ඤාතං.

විස්සජ්ජනා – පඤ්චන්නං භන්තෙ භික්ඛූනං සඞ්ඝෙ පවාරෙතුං භගවතා අනුඤ්ඤාතං, චතුන්නං වා භන්තෙ තිණ්ණං වා ද්වින්නං වා අඤ්ඤමඤ්ඤං පවාරෙතුං අනුඤ්ඤාතං.

පුච්ඡා – එකෙන පනාවුසො වස්සංවුට්ඨෙන භික්ඛුනා කථං පටිපජ්ජිතබ්බන්ති භගවතා අනුඤ්ඤාතං.

විස්සජ්ජනා – එකෙන පන භන්තෙ භික්ඛුනා ‘‘අජ්ජ මෙ පවාරණා’’ති අධිට්ඨාතබ්බන්ති භගවතා අනුඤ්ඤාතං.

පුච්ඡා – පවාරණං පුච්ඡිස්සං, සනිදානං සනිද්දෙසං. සමුක්කට්ඨපදානං ආවුසො කති ආපත්තියො.

විස්සජ්ජනා – පවාරණං විස්සජ්ජිස්සං, සනිදානං සනිද්දෙසං. සමුක්කට්ඨපදානං භන්තෙ තිස්සො ආපත්තියො.