148. රුහා

ළොචාති වුත්තත්තාති එවං මඤ්ඤතෙ ‘‘යදායං පච්චයාදෙසො සියා තදා එතෙ සමාසෙනෙ-කතො නිද්දිසෙය්‍යා’’ති, තෙනාහ- ‘හළාති වදෙය්‍යා’ති.