9. සිවථිකසුත්තං

249. ‘‘පඤ්චිමෙ, භික්ඛවෙ, ආදීනවා සිවථිකාය [සීවථිකාය (සී. ස්‍යා. කං. පී.)]. කතමෙ පඤ්ච? අසුචි, දුග්ගන්ධා, සප්පටිභයා, වාළානං අමනුස්සානං ආවාසො, බහුනො ජනස්ස ආරොදනා – ඉමෙ ඛො, භික්ඛවෙ, පඤ්ච ආදීනවා සිවථිකාය.

‘‘එවමෙවං ඛො, භික්ඛවෙ, පඤ්චිමෙ ආදීනවා සිවථිකූපමෙ පුග්ගලෙ. කතමෙ පඤ්ච? ඉධ, භික්ඛවෙ, එකච්චො පුග්ගලො අසුචිනා කායකම්මෙන සමන්නාගතො හොති; අසුචිනා වචීකම්මෙන සමන්නාගතො හොති; අසුචිනා මනොකම්මෙන සමන්නාගතො හොති. ඉදමස්ස අසුචිතාය වදාමි. සෙය්‍යථාපි සා, භික්ඛවෙ, සිවථිකා අසුචි; තථූපමාහං, භික්ඛවෙ, ඉමං පුග්ගලං වදාමි.

‘‘තස්ස අසුචිනා කායකම්මෙන සමන්නාගතස්ස, අසුචිනා වචීකම්මෙන සමන්නාගතස්ස, අසුචිනා මනොකම්මෙන සමන්නාගතස්ස පාපකො කිත්තිසද්දො අබ්භුග්ගච්ඡති. ඉදමස්ස දුග්ගන්ධතාය වදාමි. සෙය්‍යථාපි සා, භික්ඛවෙ, සිවථිකා දුග්ගන්ධා; තථූපමාහං, භික්ඛවෙ, ඉමං පුග්ගලං වදාමි.

‘‘තමෙනං අසුචිනා කායකම්මෙන සමන්නාගතං, අසුචිනා වචීකම්මෙන සමන්නාගතං, අසුචිනා මනොකම්මෙන සමන්නාගතං පෙසලා සබ්‍රහ්මචාරී ආරකා පරිවජ්ජන්ති. ඉදමස්ස සප්පටිභයස්මිං වදාමි. සෙය්‍යථාපි සා, භික්ඛවෙ, සිවථිකා සප්පටිභයා; තථූපමාහං, භික්ඛවෙ, ඉමං පුග්ගලං වදාමි.

‘‘සො අසුචිනා කායකම්මෙන සමන්නාගතො, අසුචිනා වචීකම්මෙන සමන්නාගතො, අසුචිනා මනොකම්මෙන සමන්නාගතො සභාගෙහි පුග්ගලෙහි සද්ධිං සංවසති. ඉදමස්ස වාළාවාසස්මිං වදාමි. සෙය්‍යථාපි සා, භික්ඛවෙ, සිවථිකා වාළානං අමනුස්සානං ආවාසො; තථූපමාහං, භික්ඛවෙ, ඉමං පුග්ගලං වදාමි.

‘‘තමෙනං අසුචිනා කායකම්මෙන සමන්නාගතං, අසුචිනා වචීකම්මෙන සමන්නාගතං, අසුචිනා මනොකම්මෙන සමන්නාගතං පෙසලා සබ්‍රහ්මචාරී දිස්වා ඛීයධම්මං [ඛීයනධම්මං (සී.)] ආපජ්ජන්ති – ‘අහො වත නො දුක්ඛං යෙ මයං එවරූපෙහි පුග්ගලෙහි සද්ධිං සංවසාමා’ති! ඉදමස්ස ආරොදනාය වදාමි. සෙය්‍යථාපි සා, භික්ඛවෙ, සිවථිකා බහුනො ජනස්ස ආරොදනා; තථූපමාහං, භික්ඛවෙ, ඉමං පුග්ගලං වදාමි. ඉමෙ ඛො, භික්ඛවෙ, පඤ්ච ආදීනවා සිවථිකූපමෙ පුග්ගලෙ’’ති. නවමං.